Cem Karaca

5 Nisan 1945’te İstanbul’da dünyaya gelen Cem Karaca, 8 Şubat 2004’te aynı şehirde vefat etti. Göçebe kökenli bir ailede büyüyen sanatçı, hem söz yazar hem de besteci olarak Türk rock sahnesine damga vurdu. Anadolu rock’un öncülerinden sayılan Karaca, Apaşlar, Kardaşlar, Moğollar ve Dervişan gibi gruplarla çalıştı, bazıları için kurucu ve yöneticilik yaptı; böylece Türkiye’de güçlü bir rock kültürünün oluşmasına katkıda bulundu.

Babası Azerbaycan asıllı Mehmet Karaca, annesi ise Ermeni kökenli Toto Karaca (İrma Felekyan) idi. Sanatçılarla iç içe bir çocukluk geçiren Cem, Robert Lisesi’nde eğitim alırken annesinin teyzesi Rosa Felekyan’dan piyano notaları ve melodi öğrenerek müziğe ilk adımını attı. Kolej döneminde yükselen rock müziğine hayran kalan Karaca, arkadaşlarını etkilemek için dönemin yıldızlarının parçalarını seslendirmişti. Bu süreçte annesi yeteneğini fark etti ve destekledi.

1962’de Beyoğlu Spor Kulübü’nde sahne alarak gösterdiği performans, bir grup kurma isteğini körükledi. 1963’te Dinamitler (the Dynamites) adıyla ilk grubu kuran Karaca, İlham Gencer’in desteğiyle birlikte Fikri Çöze’nin jübile konserinde yer aldı. Babasının müzik kariyerine karşı duruşuna rağmen, 1965’te Karaca, Semra Özgür’le evlendi ve kısa süre sonra askere gitti. Askerlik döneminde Anadolu kültürünü daha yakından tanıyan Karaca, Aşık Mahzuni Şerif ile tanıştı.

Askerrin ardından 1967’de gitarist Mehmet Soyarslan’ın yönettiği Apaşlar grubuyla buluştu. Ahengini batı tarzından doğuya çeviren Karaca, grupla birlikte Altın Mikrofon yarışmasına katıldı ve Emrah şiirine dayanan bestesiyle ikinci oldu. 1968’de Almanya’ya gidip Ferdy Klein Orkestrası ile 45’lik plaklar kaydeden Karaca, aynı yıl “Resimdeki Gözyaşları” adlı şarkısıyla büyük bir çıkış yaptı. Bu dönemde tiyatrocu Meriç Başaran ile evlendi ve Milliyet’in “En Sevilen Erkek Şarkıcıları” anketinde 4. sıraya yerleşti.