Gülgün Erdem

Gülgün Erdem, doğum adıyla Gülgün Yorgancıoğlu, 29 Ağustos 1951 tarihinde İstanbul’da dünyaya geldi. Kız Enstitüsü mezunu olan sanatçı, 1962‑1963 yıllarında Yeşilçam’da figüran olarak sinema kariyerine adım attı ve kısa sürede başrol oyunculuğuna yükseldi. Özellikle Yeşilçam’ın seks furyası döneminde erotik temalı filmlerde yer alarak tanındı; 1982 yılında evlendiği andan itibaren sinema dünyasından uzaklaştı.

Gülgün Erdem’in film geçmişi 1963 yılında “Çapraz Delikanlı” adlı yapımla başlar. Takip eden yıllarda 1964’te “Ana Bizi Eversene”, “Anasının Kuzusu”, “Dağ Başını Duman Almış” (Sekreter), “Evcilik Oyunu”, “Kırk Küçük Anne”, “On Güzel Bacak”, “Şoför Nebahat ve Kızı” gibi bir dizi projede yer aldı. 1965’te “Aramızdaki Düşman” (Gülsüm), “Artık Düşman Değiliz”, “Beleş Osman”, “Bir Gönül Oyunu” (Gülsüm), “Bitmeyen Korku”, “Bize Türk Derler”, “Canım Sana Feda”, “Canın Cehenneme” (Hizmetçi), “Keloğlan”, “Kolla Kendini Bebek”, “Ölüm Saçan Dudaklar”, “Şepkemin Altındayım”, “Tehlikeli Adımlar”, “Yasak Sokaklar”, “Yumruk Yumruğa” gibi yapımlarla sinema dolu bir yıl geçirdi. 1966’da “Hazreti Süleyman ve Saba Melikesi”, “Kanun Benim” (Hemşire), “Meyhanenin Gülü” (Ferihan’ın Arkadaşı), “Şafakta Üç Kurşun”, “Silahların Kanunu”, “Tehlikeli Oyun” (Ahmet’in Sevgilisi) filmleri, ardından 1967’de “Acı Türkü”, “Ah Bu Kadınlar”, “Altın Çocuk Beyrut’ta”, “Anjelik Osmanlı Saraylarında”, “Çifte Tabancalı Damat”, “Deli Fişek”, “Dişi Killing” (Killink), “Gecelerin KralıŞenay”, “Hacı Bektaş Veli” (Esire), “İmamın Gazabı”, “Kadın Düşmanı” (Leman), “Kara Kartal”, “Kızım Duymasın”, “Korkunç Yumruk”, “Ölümsüz Kadın”, “Seni Affedemem”, “Silahsız Dövüşelim”, “Son Kurban”, “Yağmur Çiselerken” (Mari), “Yılmayan Adam” (Gü) gibi bir dizi projeye imza attı.

1968 yılına gelindiğinde “Azize” (Neriman), “Bağdat Yolu”, “Belalı Beşler”, “Belalı Hayat”, “Binbaşı Tayfun”, “Camoka’nın Dönüşü” (Bortay), “Casus Kıran”, “Kanlı Oba”, “Kızıl Maske 2” (Gülgün), “Kurşun Yolu”, “Mezarım Mermerden Olsun” (Eftelya), “Sus Sus Kimseler Duymasın” gibi filmlerle filmografisini genişletti. 1969’da ise “Ana Mezarı”, “Anadolu Evliyaları”, “Bataklı Damın Kızı Aysel” (Zeynep), “Bir Sevgili Uğruna”, “Cesur Kabadayı”, “Demir Pençe Casuslar Savaşı”, “Demir Pençe” (Profesörün Kızı), “Devletin Öcü”, “Günahlarını Kanları İle Ödediler”, “Hayırsız Evlat”, “Izdırap Şarkısı” (Gülgün), “Kaderimsin” (Semra), “Namus Fedaisi”, “Nisan Yağmuru” gibi eserlerde yer aldı. Bu yoğun dönemin ardından 1982’de evliliğiyle birlikte sinema kariyerini sonlandırdı.