Ömer Seyfettin

Ömer Seyfettin, Türk edebiyatında kısa öykücülüğün temellerini atan, dilimizin sadeleşmesi gerektiğini savunan ve Türkçülük akımının öncü isimlerinden biri olarak tanınır. 11 Mart 1884'te Gönen'de dünyaya gelen yazar, aynı zamanda şairlik, askerlik, veteriner hekimlik ve öğretmenlik gibi farklı alanlarda da görev almıştır. 6 Mart 1920'de İstanbul'da hayata veda eden Ömer Seyfettin, eserleriyle Türk edebiyatına kalıcı izler bırakmıştır.
Eğitim hayatına Gönen'de başlayan Ömer Seyfettin, ailesinin görevi nedeniyle çeşitli şehirlerde bulunduktan sonra İstanbul'a yerleşti. Burada önce özel bir Türk okulunda, ardından da askerî baytar rüştiyesinde eğitimine devam etti. Askerî eğitimini Kuleli ve Edirne askeri idadilerinde sürdüren yazar, ilk şiirlerini bu dönemde kaleme aldı. 1900 yılında idadiyi bitirip İstanbul'a döndüğünde Mekteb-i Harbiye'ye başladı.
Edebiyat dünyasına ilk adımını ise "Hiss-i Müncemid" adlı şiiriyle attı. İlk öyküsü "Tenezzüh" ise 1902 yılında bir dergide yayımlandı.
Makedonya'daki olaylar nedeniyle 19 yaşında okulu ivedilikle bitirilerek mezun edilen Ömer Seyfettin, askerlik görevine Kuşadası'nda başladı. Ardından Selanik ve Pirlepe'de görev yaptı. Bu görevleri sırasında gösterdiği başarılar sayesinde iki liyakat madalyası kazandı. Askerlik hayatı boyunca farklı yerlerde bulunan yazar, İzmir'deki jandarma okulu ve askeri rüştiyede öğretmenlik gibi görevlerde de bulundu.
Balkanlar'da çete takibiyle geçen zorlu bir görevin ardından, çeşitli yerleşim yerlerinde bölük komutanlığı yaptı.

























