Wendy Orlean Williams (28 Mayıs 1949 – 6 Nisan 1998), Amerikan punk rock grubu Plasmatics’in karizmatik öncüsü ve ana vokalistiydi. Sahne şovları, yarı çıplak performanslar, patlayan sahne ekipmanları, av tüfeği ateşi ve elektrikli testereyle çalan gitarlarla dikkat çekerken, kendine has mohawk saç modeliyle de sıkça göz doldururdu.
Hayatı boyunca çeşitli işlerde çalıştı; 16 yaşında evden ayrıldıktan sonra otostopla Colorado’ya gitti, iplikten bikini örerek para kazandı ve ardından Florida ile Avrupa’da cankurtaran, striptizci, makrobiyotik aşçı ve sunucu gibi görevlerde bulundu. 1976’da New York’a yerleştiğinde, canlı seks şovlarına katılmaya başladı ve 1979’da “Candy Goes to Hollywood” adlı pornografik filmde rol aldı. Aynı yıl, menajeri Rod Swenson aracılığıyla Plasmatics’e katıldı ve ikisi arasında romantik bir ilişki de gelişti; grup, CBGB gibi mekanlarda çaldığı enerjik performanslarla yeraltı sahnesinde hızla tanındı.
Plasmatics ile beş stüdyo albümü (“New Hope for the Wretched”, “Beyond the Valley of 1984”, “Metal Priestess”, “Coup d'etat” ve “Maggots: The Record”) kaydeden Williams, 1984’te solo kariyerine “WOW” albümüyle adım attı. Ardından “Kommander of Kaos” (1986) ve “Deffest! and Baddest!” (1988) gibi albümlerle müzik dünyasında varlığını sürdürdü. 1985’te solo döneminde En İyi Kadın Rock Vokal Performansı dalında Grammy adaylığı alırken, aynı yıl “Fuck ’N Roll” adlı canlı EP’si de hayranların beğenisini topladı.
Williams, müzik dışında da ekranlarda yer aldı; 1986’da Tom DeSimone’nin “Reform School Girls” filminin başlık şarkısını seslendirdi, 1989’da “Pucker Up” ve “Bark Like a Dog” komedilerinde rol aldı, ayrıca “The New Adventures of Beans Baxter” ve “MacGyver” gibi televizyon dizilerinde konuk oyuncu olarak görüldü.
Ne yazık ki, 6 Nisan 1998’de Connecticut, Storrs’daki evinin yakınında intihar ederek hayatına son verdi. Ölümünden önce iki kez intihar girişiminde bulunduğu ve derin depresyonla mücadele ettiği biliniyor.
