Barış, kökeni doğrudan Türkçeye dayanan ve "savaşın olmaması, huzur ve sükunet" anlamına gelen bir isimdir. Eski Türkçede "bar" kelimesi "güven, koruma" anlamına gelirken, "-ış" ekinin eklenmesiyle "barış" yani "güven içinde olma, çatışmasızlık" kavramı ortaya çıkmıştır. Osmanlı döneminde de sıkça kullanılan bu isim, modern Türkiye’de özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren barış temalı değerlerin ön plana çıkmasıyla popülerlik kazanmıştır.
Barış ismini taşıyan kişiler genellikle sakin, uzlaşmacı ve empatik karakter özellikleri sergilerler. Çatışmadan kaçınma eğilimleri yüksek olup, çevrelerindeki insanları birleştirme ve uzlaştırma yetenekleri güçlüdür. Ayrıca adalet duygusu ve toplumsal sorumluluk bilinci de bu ismin taşıdığı olumlu nitelikler arasında yer alır.