Begüm ismi, Farsça kökenli olup "büyük, yüce, soylu" anlamına gelen "bâg" (bâg = kraliçe, hükümdar) sözcüğünden türemiştir. Osmanlı döneminde özellikle saray çevrelerinde kullanılan bu isim, zamanla Türkçeye yerleşmiş ve aristokrat bir hava kazanmıştır. Türkçeye geçmiş haliyle "Begüm" şeklinde telaffuz edilir ve genellikle yüksek karakter, soyluluk ve zarafetle özdeşleştirilir.
Bu ismi taşıyan kişiler genellikle liderlik vasıflarına, kararlı ve etkileyici bir duruşa sahiptir. Sosyal ilişkilerde nazik, saygılı ve empatik olmalarının yanı sıra, çevrelerindeki insanları motive etme ve yönlendirme yeteneğiyle öne çıkarlar. Estetik duyarlılıkları güçlüdür; sanat, edebiyat ve kültürel etkinliklere ilgi gösterir, güzellik ve zarafeti hayatlarının her alanına yansıtma eğilimindedirler.