‘Leyla’ ismi, Arapça’da “gece” anlamına gelen “layl” kökünden türetilmiştir. İslam dünyasında ve edebiyatta, özellikle “Leyla ile Mecnun” aşk masalıyla özdeşleşmiş, gecenin sessiz, gizemli ve derin duygularını simgeler. Farsça’da da aynı anlama gelerek, sevgi ve tutkunun sembolü hâline gelmiştir. Türkçeye ise Osmanlı döneminde Arapça ve Farsça kelimeler aracılığıyla geçmiştir; özellikle Divan edebiyatı ve halk şarkılarında sıkça işlenmiştir.
Bu isim, genellikle duygusal, hassas ve yaratıcı kişilik özellikleriyle ilişkilendirilir. Leyla ismini taşıyan bireyler, çevrelerine karşı empatik, sevgi dolu ve derin düşüncelere sahiptir; aynı zamanda estetik ve sanatsal yönleri güçlü olabilir. İç dünyalarında zengin bir içsel yaşam barındırdıkları için, duygusal bağ kurmada ve sanatsal ifadelerde başarılı olma eğilimindedirler.