Oy birliği, bir konu üzerinde tüm katılımcıların aynı görüşe ya da seçeneğe yönelmesi halidir. Bu durum, herkesin aynı fikirde olduğu anlamına gelmez; yalnızca oylama sonrasında itirazın olmaması, kararın dolaylı olarak kabul edildiğini gösterir.
Temsili demokrasilerde oy birliği nadiren görülür, çünkü bu sistemde farklı görüşler ve çıkarlar doğal olarak ortaya çıkar. Öte yandan, siyasi amaçlarla oy birliği arayışı sıkça görülür; hükümetler ve uluslararası kuruluşlar zaman zaman tek bir karar etrafında birleşmek isteyebilir, ancak halkın gerçek rızasını elde etmek genellikle seçilmiş temsilcilerin daha kolay ulaşabildiği bir alandır.
Geçmişte bazı meşrutiyet ve otoriter rejimler, oy birliğini kendi meşruiyetlerini pekiştirmek için kullanmışlardır. Yasama organındaki üyeler, diktatörün konumunu desteklemek zorunda bırakılabilir ya da baskı altında kalabilir.
Tek parti yönetimlerinin seçim süreçlerinde ise, oy birliği izlenimi yaratmak amacıyla zorunlu oy, tek adaylı seçimler ya da sahte oy uygulamaları gibi yöntemlere başvurulabilir. Bu durum, halkın gerçek tercihlerini yansıtmak yerine, iktidarın tek bir görüş etrafında toplanmasını sağlar.
