‘Sultan’ kelimesi, Arapça’da "güç sahibi, hüküm süren" anlamına gelen “sultān” sözcüğünden türemiştir. Osmanlı Devleti döneminde hem devlet başkanı hem de hâkimiyet sembolü olarak kullanılmış, zamanla da bir unvan hâline gelmiştir. Türkçeye ise, özellikle Osmanlı İmparatorluğu’nun resmi dili olan Osmanlı Türkçesi aracılığıyla geçmiştir; bu süreçte Farsça aracılığıyla da yaygınlaşmıştır.
İsim olarak ‘Sultan’, genellikle erkek çocuklara verilir ve taşıyıcısına liderlik, kararlılık, sorumluluk bilinci ve karizmatik bir duruş gibi karakter özellikleri atfedilir. Bu isim, tarihî ve kültürel bir derinliğe sahip olduğu için, sahibine hem tarihsel bir miras hem de güçlü bir kimlik hissi kazandırır.