Ahmed Zahir, Afganistan'ın en sevilen şarkıcılarından biri olarak anılan Afgan şarkıcı ve bestecidir. 1960'lı ve 1970'li yıllarda yaptığı kayıtlarla ülkesinde müziğin altın çağının simgesi hâline geldi; hayranları arasında "Afganistan'ın Elvis'i" lakabıyla da bilinir.
14 Haziran 1946'da Kabil'de doğdu. Babası Abdul Zahir, saray hekimliği ve sağlık bakanlığı görevlerinin ardından 1971-1972 yıllarında başbakanlık yapmış bir hekim ve devlet adamıydı. Kabil'deki Habibiye Lisesi'nde okurken kurduğu okul grubuyla dikkat çekti ve "Habibiye Bülbülü" diye anılmaya başladı. Liseden sonra Kabil'deki öğretmen okulunu bitirdi, ardından eğitim alanında öğrenim görmek için bir süre Hindistan'da bulundu.
Müziği
Şarkılarının büyük kısmını Dari (Farsça) dilinde, bir bölümünü Peştuca söyledi. Mevlânâ ve Hâfız gibi klasik şairlerin dizelerini yorumladı; Afgan halk ezgilerini ve Hint klasik müziğinin etkilerini elektro gitar, klavye gibi Batılı çalgılarla bir araya getirdi. Bu sentez, onu kendi kuşağının en özgün seslerinden biri yaptı.
Kısa kariyerine en az on dört stüdyo albümü sığdırdı; derleme ve konser kayıtlarıyla birlikte yayımlanan albüm sayısı yirmiyi aşar. "Khoda Buwad Yaret", "Agar Bahar Bayayad", "Laili Laili Jan" ve "Tanha Shodam Tanha" en çok bilinen şarkıları arasındadır.
Zahir, 33. doğum günü olan 14 Haziran 1979'da Kabil'in kuzeyindeki Salang Tüneli yakınında hayatını kaybetti. Dönemin komünist yönetimi ölümü bir trafik kazası olarak açıkladı; ancak bu açıklama yaygın biçimde sorgulandı ve ölümünün siyasi bir suikast olduğu görüşü güçlü biçimde dile getirildi. Olay, Sovyet müdahalesinden birkaç ay önce yaşandı.
Ölümünden bu yana şarkıları Afganistan'da ve komşu ülkelerdeki Farsça konuşan topluluklarda dinlenmeye devam etmekte, Zahir Afgan müzik tarihinin en etkili isimleri arasında sayılmaktadır.
