Ali Ecder Akışık

Ali Ecder Akışık, 23 Nisan 1938 tarihinde Ankara’da doğmuş ve aynı şehirde 28 Eylül 2010’da 72 yaşında hayatını kaybetmiştir. Tiyatro, sinema ve seslendirme alanlarında uzun yıllar sahne almış olan sanatçı, eğitimini Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü’nden tamamlamış ve daha sonra aynı üniversite ile Bilkent Üniversitesi’nde sahne sanatları öğretim üyeliği yapmıştır. Ankara Devlet Tiyatroları müdürlüğü görevini de bir dönem yürütmüş, naaşı ise Cebeci Asri Mezarlığı’na defnedilmiştir.

Yönetmenlik kariyerinde, 1978 yılında Aleksei Arbuzov’un “Söz Veriyorum” oyununu Ankara Devlet Tiyatrosu’nda sahneye koymuş; bir sonraki yıl Emmanuel Robles’in “Bir Umut İçin (Montserrat)” adlı eserini aynı sahnede yönlendirmiştir. 1981’de Eugène Ionesco’nun “Kel Şarkıcı”, 1982’de Nezihe Aaraz’ın “İmparatorun İki Oğlu”, 1984’te Mark Medoff’un “Sessizliğin İçinden”, 1985’te Sidney Kingsley’in “Karakolda” ve 1986’da Orhan Asena’nın “Tohum ve Toprak” oyunlarını Ankara Devlet Tiyatrosu’nda yönetmiştir. 1989’da İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda Sabahattin Kudret Aksal’ın “Kıral Üşümesi”, 1990’da Ergun Sav’ın “Bir Başkası”, 1993’te Orhan Asena’nın “Candan Can Koparmak”, 1995’te Aleksei Arbuzov’un “Bir Sevda Öyküsü”, 1997’de Federico Garcia Lorca’nın “Kanlı Düğün”, 1999’da Ayn Rand’ın “16 Ocak Gecesi Kral Öldü” ve 2000’de Frio Bordon’un “Son Aylar” adlı oyunlarını yine aynı tiyatrolarda sahneye taşıyarak geniş bir repertuar oluşturmuştur.

Oyuncu kimliğini ise 1957’den itibaren pek çok sahneye taşıyan Akışık, Haldun Taner’in “Dışardakiler” ve Eduardo de Filippo’nun “Kiralık Bina” gibi oyunlarla sahneye adım atmıştır. 1958 yılında Arthur Miller’ın “Cadı Kazanı”, Halim Ünsal’ın “Denizin Mektubu”, Orhan Asena’nın “Hürrem Sultan” ve Shakespeare’in “Kral Lear” eserlerinde rol almıştır. 1959’da Redik Erduran’ın “Karayar Köprüsü”, Dino Buzzati’nin “Klinik Bir Vaka” ve Jean Anouilh’ın “Toreadorlar” oyunlarında sahne alırken, 1960’da Suat Taşer’in “Aşk ve Barış”, Ahmet Kutsi Tecer’in “Köroğlu”, İlhan Tarus’un “Suavi Efendi” gibi yapımlarda performans sergilemiştir. 1961’de Refik Erduran’ın “Cengizhan’ın Bisikleti” ve Çetin Altan’ın “Mor Defter”, 1962’de Haldun Taner’in “Huzur Çıkmazı”, 1963’te Turgut Özakman’ın “Paramparça” ve Hidayet Sayın’ın “Topuzlu”, 1964’te Yıldırım Keskin’in “Soruşturma” ve Recep Bilginer’in “İsyancılar”, 1965’te Maurice Maeterlinck’in “Çağrılmadan Gelen”, 1966’da Friedrich Dürrenmatt’ın “Göktaşı” ve Cahit’in “Kırlangıçşar” gibi oyunlarda yer almıştır.