Büyük Britanya Krallığı

1707‑1801 yılları arasında Kuzeybatı Avrupa’da egemen olan eski Büyük Britanya Krallığı, 1 Mayıs 1707’de İngiltere Krallığı (Galler’i de kapsayan) ile İskoçya Krallığı’nın birleşmesiyle kuruldu. Birleşme Antlaşması, Büyük Britanya adasını bütünleştirip İrlanda’yı dışında bırakacak bir devlet yaratma kararı almıştı. Yeni oluşan krallığın yönetimi, Westminster Sarayı’na bağlı bir meclis ve hükümet tarafından yürütülecekti. Aslında bu iki krallık, 1603’te İskoç Kralı I. James’in İngiltere Kralı I. Elizabeth’in ölümünden sonra aynı hükümdar tarafından yönetilmeye başlamıştı.

1798’deki İrlanda ayaklanmasının ardından çıkarılan Birleşme Kanunları, 1 Ocak 1801’de İrlanda Krallığı’nın da bu yapıya katılmasını sağladı. Böylece Büyük Britanya Krallığı yerini Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı’na bıraktı. 1922’de İrlanda’nın büyük bir bölümü bu birliğinden ayrıldığında, kalan devletin adı tekrar değişti ve günümüzdeki Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı oluştu.