Dâvûd-i Antâkî
Müslüman hekim ve eczacı
Dâvûd bin Ömer el‑Antâkî, ya da yaygın adıyla Dâvûd el‑Antâkî, 16. yüzyılda İdlib'te dünyaya gelmiş bir Müslüman hekim ve eczacıydı. 1597 yılı civarında Mekke yakınlarında vefat etti. Hayatının büyük kısmını Antakya’da geçirmiş, hacca giderken Şam ve Kahire’ye konaklamış, hac görevini tamamladıktan sonra kalıcı olarak Mekke’ye yerleşmiştir.
Orta Çağ’ın İslam tıbbının duraklama dönemini takiben gelişen dönemde, Iraklı alâmcı Yusuf bin İsmail el‑Kutbî ve Türk doktor Hacı Paşa ile birlikte üç önemli isimden biri olarak kabul edilir.
En bilinen eseri “Tezkire‑i Dâvûd” adlı kitaptır; bu eser bitkisel ilaçları üç bölümde toplar ve 3.000’den fazla tıbbi ve aromatik bitkinin tanımını içerir. Bunun yanı sıra, İbn Sina’nın “Kanun” adlı eserine şerh yazmış, astronomi üzerine üç eser, mantıkla ilgili bazı çalışmalar ve psikiyatri alanında hadislerden derlenmiş tavsiyeler içeren bir kitap kaleme almıştır.