Nükleer silah

Nükleer silah, atom çekirdeğindeki fisyon ya da füzyon tepkimelerinden doğan muazzam bir yıkım gücünü barındıran bir savaş aracıdır. Bu silahlarda açığa çıkan enerji, geleneksel patlayıcılardan kat kat fazla olduğundan, tek bir darbeyle bir kentin ya da hatta bir ülkenin haritadan silinmesi mümkün hale gelir. Tarihsel süreçteki en yıkıcı uygulamalarından biri de tam olarak bu denli dehşet verici bir güce sahip olmalarıdır.

İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesine yakın aylarda, Amerika Birleşik Devletleri tarafından gerçekleştirilen iki nükleer saldırı, dünya tarihine kara bir leke olarak geçti. İlk olarak 6 Ağustos 1945 sabahında Hiroşima semalarında patlayan “Little Boy” isimli bomba, uranyumdan elde edilen zincirleme tepkimenin sonucuydu. Ardından 9 Ağustos’ta Nagasaki’nin üzerine bırakılan “Fat Man” plütonyum bombası da benzer bir yıkıma yol açtı. Sivil kayıpların sayısı yaklaşık 132 bin olarak tahmin edilirken, bu trajik olaylar nükleer silahların insanlık üzerindeki yıkıcı etkilerine dair küresel bir farkındalık oluşturdu.

Nükleer silahlar, çalışma prensiplerine göre iki ana kategoriye ayrılır. İlk grup olan fisyon bombalarında, uranyum-235 ya da plütonyum-239 gibi ağır elementlerin atom çekirdekleri, süperkritik bir kütleye ulaştığında zincirleme bir parçalanma süreci başlatır ve muazzam miktarda enerji açığa çıkarır. Füzyon bombaları ise bu süreci bir adım öteye taşıyarak, hidrojen izotoplarının çekirdeklerinin kaynaşmasıyla ortaya çıkan muazzam gücü kullanır. Bu sayede, teorik olarak sınırsız bir tahrip kapasitesine ulaşılabilir. Söz konusu silahların sayısına dair yapılan son tahminler, 2012 yılında Amerikan Bilim Adamları Federasyonu tarafından yayınlandı. Buna göre dünya genelinde yaklaşık 17 bin nükleer savaş başlığı bulunduğu ve bunların 4 bin 300’ünün operasyonel durumda olduğu öngörülmektedir.