Simone Signoret
Fransız oyuncu (1921 – 1985)
Hayatı
II. Dünya Savaşı sürecinde İngilizce öğretmenliği yaparken, 1942 yılında Jean Boyer'in kendisine Le Prince Charmant filminde küçük bir rol vermesiyle beyazperdede yerini aldı. Ancak sinema dünyasında adını duyurması 1946'da oynadığı Macadam filmindeki "Gisele" rolüyle oldu. 1959 yılında en iyi kadın oyuncu Oscarını alarak, yerini perçinleyen Signoret, 1944 yılında yönetmen Yves Allegret ile evlenerek bir kız çocuğu sahibi oldu. Bu evliliğini 1949 yılına kadar sürdüren sanatçı 50 civarında filmde rol alarak birçok ödül kazandı. 1951 yılında tanıştığı oyuncu Yves Montand ile evlenerek ölünceye kadar birlikte oldu. 40 yıllık oyunculuk kariyerinin yanında, yazarlık da yapan Signoret, sinema alanındaki birikim ve deneyimlerini üç kitabında edebiyat alanına taşıdı. İlk iki kitabı anılarını içeriyordu; Özlemin Eski Tadı Yok ve Yarın Gülümsüyordu. Elveda Volodia adlı yazınsal nitelikli üçüncü kitabını da yazan oyuncu, Caz sanatçısı Nina Simone'un sahne isminin kaynağı olmuştur.
Signoret, Fransa'nın Autheuil-Authouillet kentinde 64 yaşında pankreas kanserinden öldü. Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'na gömüldü ve daha sonra Yves Montand da onun yanına gömüldü.
Signoret'in Yahudi olduğu belirlendi. Siyonist hareket ve Sovyet Yahudiliği hareketi de dahil olmak üzere çeşitli Yahudi davalarının destekçisiydi. Birçok İsrailli liderle ilişkilerini sürdürdü ve Fransız Komünist Partisi'ndeki antisemitizmi eleştirdi. Babasoylu Yahudi kökenli olduğu ve bu nedenle geleneksel halaha kapsamında Yahudi olarak kabul edilmediği için cenazesinde herhangi bir dini tören yapılmadı.
Ödülleri
- Akademi Ödülü 1959 Room at the Top
- BAFTA Ödülü 1952 Casque d'or
1957 The Crucible
1959 Room at the Top - César Ödülü 1977 Madame Rosa
- Emmy Ödülü 1966 A Small Rebellion
- Cannes Film Festivali En İyi Kadın Oyuncu Ödülü 1959 Room at the Top
- National Board of Review Award for Best Actress
1959 Room at the Top - Gümüş Ayı Ödülü
1971 Le Chat
Edebi çalışmaları
Simone Signoret üç kitap yayınlamıştır:
- 1975'te yazdığı otobiyografisi Özlemin Eski Tadı Yok;
- 1979'da bir başka otobiyografik öykü, Le Lendemain, elle était souriante...;
- 1985'te yayınlanan Adieu Volodya adlı romanı.