Görüntü, hem somut hem de soyut varlıkların görsel biçimde ifade edilmesidir. Bu ifade, basit bir çizimden karmaşık bir heykel ya da holograma kadar geniş bir yelpazede karşımıza çıkabilir. Işığın yüzeylere yansıması, elektronik sinyallerin ekrana aktarılması ya da basit bir baskı yöntemiyle çoğaltılması gibi farklı tekniklerle görüntüler oluşturulur.
Bazı görüntüler sabitken, bazıları hareketli unsurlar barındırabilir; örneğin bir fotoğraf durağan bir görüntü iken, bir hologram ya da heykel farklı açılardan izlenebilir.
Görüntülerin bir diğer önemli yönü, onları tanımlayan unsurların nelerden oluştuğudur. Işık ve renk dağılımına dayanan bir fotoğraf ya da gri tonlamalı bir baskı, aslında görüntüyü oluşturan verilerin bir yansımasıdır. İnsanın doğrudan algılayamadığı yapılar içinse tıbbi cihazlar ya da özel optik araçlar devreye girer.
Mikroskoplar hücreleri görünür kılar, X-ışınları vücudun iç yapısını gösterir ve MRI beyin gibi karmaşık organların detaylı görüntülerini oluşturur.
Günlük yaşamda karşımıza çıkan hemen her şey, farklı biçimlerde görüntülerden oluşur. Fotoğraflar, haritalar, grafikler ya da basit bir ekran görüntüsü, iki boyutlu görüntülerin en yaygın örneklerindendir. Üç boyutlu görüntülerse heykeller, seramikler ya da hologramlar aracılığıyla karşımıza çıkar.
Doğal yollarla oluşabileceği gibi, kameralar, lensler ya da teleskoplar gibi cihazlarla da üretilebilir. Bunların yanı sıra, anılarımız ya da hayallerimiz de zihnimizde oluşan içsel görüntülerdir; bu soyut imgeleri paylaşmak içinse sözlü anlatımlardan çizimlere kadar farklı yöntemler kullanırız.
