Kahramanmaraş, Türkiye’nin güneydoğusunda yer alan ilin başkenti olarak tanınır ve halk arasında kısaca Maraş olarak anılır. Adında "Kahraman" unvanının bulunması, 1925 yılında Maraş Savaşı sırasında gösterilen olağanüstü direnişin ardından TBMM tarafından verilen İstiklal Madalyası’nın ardından 1973 yılında gerçekleşmiştir.
Şehrin deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 568 metre olup, 2012 yılında çıkarılan kanunla büyükşehir statüsü kazanmıştır. Yöresel mutfağın en sevilen lezzetleri arasında dövme dondurması, tarhana ve acı biber öne çıkar.
Kahramanmaraş’ın bulunduğu topraklar, tarihsel ve arkeolojik zenginliklerle doludur. Antik çağlarda Hititlerin önemli bir merkezi olan Gurgum’un kurulu olduğu bölge, bugünkü şehrin temelini oluşturur. Sistemli kazılar yapılmamış olsa da çeşitli Hitit anıtlarına rastlanmıştır. 2009 yılında yapılan çalışmalarda, şehrin merkezinde MS 300-400 yıllarına ait Germanicia Antik Kenti kalıntıları ortaya çıkarılmış ve araştırmalar devam etmektedir.
Bu antik yerleşim, Erken Demir Çağı ve Geç Hitit dönemlerinde başkent olarak hizmet vermiş; Asurluların MÖ 711 yılında ele geçirmesiyle "Markas" adıyla anılmaya başlamıştır.
Osmanlı döneminin ünlü gezgini Evliya Çelebi, Seyahatnamesi’nde Maraş halkının Türkçe konuştuğunu ve nüfusun büyük bölümünün Oğuz boylarından – özellikle Avşar, Bayat ve Beğdili – geldiğini aktarır. Geçmişte Asurlular, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Memluklar, Dulkadiroğulları ve Osmanlılar gibi birçok uygarlık tarafından yönetilen şehir, nihayetinde 1515 yılında Turnadağ Savaşı ile Osmanlı egemenliğine girmiş ve 1919 yılına kadar bu hâkimiyette kalmıştır. İşgal yıllarında ise İngiliz ve Fransız kuvvetleri tarafından geçici olarak kontrol altına alınmıştır.
