Şair: Yunus Emre Dönem: Tasavvuf / 13-14. yüzyıl
Arifler ortasında Sufilik satmayalar
Cun Sufiye ihlas oldu, Aşka riya katmayalar
Ya gel bildiğinden eyit, yahut bilenlerden işit
Teslimin ucun tutup, hiç sözü uzatmayalar
Kuran'ı virip idi, gönüle evim dedi
Gönül ev ıssın bilmez ademden tutmayalar
Mumsuz baldır şeriat, tortusuz yağdır tarikat
Dost için balı yağa ne için katmayalar
Evvel Adem yanıldı, uçmakta buğday yedi
İşi Hak'tan bilenler şeytandan tutmayalar
Şirin huylar eyleğil, tatlı sözler söyleğil
Sohbetlerde Yunus'u hergiz unutmayalar