Baltık Almanları
Baltık Almanları, ya da daha yaygın adıyla Balt Almanlar, günümüz Estonya ve Letonya’nın doğu kıyılarında tarih boyunca yerleşik olan etnik Alman topluluğunu ifade eder. 1939’da zorunlu nüfus değişimiyle büyük bir göç gerçekleştiren bu topluluğun nüfusu o zamandan beri belirgin biçimde azalmış; günümüzde soyundan gelenlerin çoğu Almanya ve Kanada’da yaşamaktadır. Letonya ve Estonya’da hâlâ birkaç bin kişilik bir topluluk kaldığı tahmin edilmektedir.
Yüzyıllar boyunca Balt Almanlar, yerel soylular ve Alman olmayan serflerle birlikte yönetsel bir sınıf oluşturmuşlardır. Bu sınıf büyük ölçüde kentli ve meslek sahibi kişilerden oluşmuş, bölgenin ekonomik ve kültürel hayatını yönlendirmiştir. 12. ve 13. yüzyıllarda Katolik Alman tüccarlar ve haçlılar, Doğu Baltık’a göç etmeye başlamış; 13. yüzyıl Livonya Haçlı Seferi sonrasında bölgenin idaresi, ekonomisi, eğitimi ve kültürü uzun yıllar boyunca Alman etkisi altında kalmıştır. Latince’nin yerini Almanca almış ve resmi belgeler, ticaret, eğitim ve devlet işleri bu dille yürütülmeye başlanmıştır.
Alman yerleşimcilerin ilk dönemlerinde çoğunluk küçük kasaba ve kale çevrelerinde yaşamış, ancak zamanla üst sınıf Almanlar büyük arazi sahipleri olarak Baltık soyluluğunu oluşturmuş ve Livonya’nın sosyal, ticari ve kültürel elitini oluşturmuşlardır. 1710’dan sonra bu soyluların bir kısmı, özellikle Saint Petersburg’da, Rus İmparatorluğu’nun askeri ve sivil kademelerinde yüksek mevkilere yükselmiştir. Balt Almanlar, Estonya ve Letonya’nın 1918’de bağımsızlığını kazanmasına kadar Rus İmparatorluğu vatandaşı olarak bulunmuş, ardından kısa bir süre bu iki ülkenin vatandaşı olmuşlardır.
1939‑1940 yıllarında Molotov‑Ribbentrop Paktı ve Nazi‑Sovyet nüfus mübadelesiyle Balt Alman topluluğu büyük bir değişim yaşamış; Nazi Almanyası “Heim ins Reich” politikası çerçevesinde onları Polonya’nın işgal altındaki topraklarına yerleştirmiştir. 1945’te Sovyet ordusunun bölgeden çekilmesiyle pek çok Alman tekrar göç etmek zorunda kalmış ve Potsdam Konferansı’nda belirlenen Oder‑Neisse hattının batısındaki topraklara yeniden yerleştirilmişlerdir.
Balto‑Almanların nüfusu asla bölgedeki toplam nüfusun %10’unu aşmamıştır. 1881 yılında Rus Baltık illerinde yaklaşık 180 000 Balto‑Alman bulunurken, 1914’e gelindiğinde bu sayı 162 000’e gerilemiştir. Aynı yıl Estonya’da yaklaşık 46 700 Alman (%5,3), Letonya’da ise 120 191 Alman (%6,2) yaşamaktaydı. Doğu Prusya ve Litvanya’da yaşayan bazı etnik Almanlar, kültürel ve dilsel benzerliklerinden dolayı bazen Baltik Almanları olarak adlandırılsa da, onlar Prusya vatandaşlığına (1871 sonrası Alman vatandaşlığı) sahip olduklarından farklı bir grubu temsil eder.