Göz
görme organı
Göz, göz çukurunda yer alan, bir bilye büyüklüğündeki küre şekilli organdır ve görme işlevini yerine getirir. Bu organ üç tabakadan oluşur: dışta kalın, beyaz ve lifli bir yapı olan sklera (gözakı) bulunur; skleranın ön kısmı saydam kornea ile devam eder ve gözü darbelere karşı korur. Skleranın hemen altında, çok damarlı bir bağ dokusu olan damar tabakası yer alır; bu tabaka üzerindeki renkli hücre tabakası gözyuvarını karanlık bir oda hâline getirir. Gözün ön kısmında kirpiksi cisim ve kirpiksi bölge bulunur; burada kanla dolmuş küçük piramit biçimindeki çıkıntılar “kirpiksi uzantı” olarak adlandırılır.
Kirpiksi bölgenin uzantısı olarak iris, ortasında gözbebeği (diyafram) bulunan renkli bir yapıdır. Iris, ışık miktarını ayarlamak için iki farklı kas grubunu kullanır: Dikey kaslar gözbebeğini genişletirken, dairesel kaslar gözbebeğini küçültür. Böylece ışığın göze ne kadar gireceği kontrol edilmiş olur.
Gözün en iç tabakası, ince ve duyarlı bir yapı olan retina (ağ tabaka)dır. Retina’nın arkasında gözün “kör noktası” olarak bilinen, görme sinirinin çıktığı beyazımsı bir bölge bulunur; bu noktanın biraz ötesinde ise görüntünün en iyi biçimlendiği sarı nokta yer alır. Görme siniri retina üzerinden damarlara doğru yayılır ve üç katmanlı nöron dizileriyle sinir iletimini tamamlar. Retina içinde ışığa duyarlı çubuk ve koni hücreleri bulunur; bu hücrelerin uzantıları damarlara yöneliktir ve gelen ışık ışınları bu hücrelerin sinir uçlarını etkiler.