Leman Akçatepe

1914 yılının ilk gününde, İstanbul’un kalbinde dünyaya gelen Leman Akçatepe, sanat hayatına adım attığı andan itibaren izleyicilerin gönlünde kendine sağlam bir yer edindi. 1992’nin Haziran ayında aynı şehirde aramızdan ayrılan usta oyuncu, sadece perdede değil, yaşamın her alanında gösterdiği fedakârlık ve duruşla da dikkatleri üzerine çekti. Akşamüstleri yaptığı yürüyüşlerde ya da evinin yakınındaki bakkalın önünde geçirdiği dakikalarda bile, içindeki sanatçıyı hissettiren nadir insanlardandı.

Tiyatro sahnesiyle başlayan kariyeri, sinema dünyasına adım attığında da hep arka planda kalan ama her zaman güvenilir bir destek olarak devam etti. Dönemin ünlü oyuncuları Kemal Sunal, Hulusi Kentmen ve Ali Şen’in yanında yer alan Akçatepe, aslında hem bir anne hem de bir sanatçı olarak her iki dünyayı da başarıyla birleştirdi. Eşi Sıtkı Akçatepe’nin de sahneyle iç içe olması, ailesinin sanatla olan bağına ayrı bir derinlik kattı. 1980’lerden sonra kameraların karşısına daha az çıkan sanatçı, 1992 yılında, yedi sekiz on yıl süren yoğun bir sanat yaşamının ardından, Karacaahmet Mezarlığı’nda eşinin yanına son yolculuğuna uğurlandı.

Filmografisi incelendiğinde, Akçatepe’nin adının her zaman kaliteli yapımlarla anıldığı görülür. 1943 yılında başlayan sinema serüveni, “Nasreddin Hoca Düğün’de” filmiyle başladı ve ardından yıllarca farklı karakterlere hayat verdi. “Fedakar Ana”, “Karadeniz Postası”, “Hıçkırık” ve “Mahallenin Namusu” gibi filmlerdeki inandırıcı performansları, izleyicilerin unutamadığı anlara imza attı. 1960’lı ve 1970’li yıllarda ise “Aşka Vakit Yok”, “Çalıkuşu”, “Fakir Çocuklar” ve “Kızılcıklar Oldu Mu” gibi filmlerdeki rollerle hafızalara kazındı. Macera filmlerinden “Ali Baba ve Kırk Haramiler” ile “Ali Cengiz Oyunu”na kadar geniş bir yelpazede yer alan çalışmaları, onun çok yönlü bir oyuncu olduğunu kanıtladı.