Mekanik

kuvvetlere veya yer değiştirmelere maruz kalan fiziksel cisimlerle ilgilenen bilim

Mekanik, fiziğin fiziksel nesnelerin hareketleriyle, özellikle kuvvet, madde ve hareket arasındaki ilişkilerle ilgili alanıdır. Nesnelere uygulanan kuvvetler yer değiştirmeler veya bir nesnenin çevresine göre konumunda değişikliklerle sonuçlanır. Fizik'in bu dalının kökenleri Antik Yunanistan'da Aristoteles ve Arşimet'in yazılarında bulunur.. Erken modern dönem sırasında, Galileo, Kepler ve Newton gibi bilim adamları şimdiki klasik mekaniğin temellerini attılar. Klasik mekanik, duran veya ışık hızından çok daha düşük hızlarla hareket eden cisimlerle ilgili klasik fiziğin bir dalıdır. Kuantum aleminde olmayan cisimlerin hareketini ve üzerindeki kuvvetleri inceleyen bilim dalı olarak da tanımlanabilir. Alan bugün kuantum teorisi açısından daha az anlaşılmıştır.

Mekanik, Yunanca μηχανική kelimesinden gelir ve fiziğin, maddelerin hareketiyle birlikte kuvvet, kütle ve konum değişimleri arasındaki ilişkileri inceleyen dalını ifade eder. Bir cisme uygulanan bir itme ya da çekme, o cismin yer değiştirmesine ya da konumunun değişmesine yol açar. Mekanik biliminin temelleri, Aristoteles ve Arşimet gibi antik Yunan düşünürlerinin eserlerinde bulunur; sonrrasında Galileo, Kepler ve Newton gibi bilim insanları, modern klasik mekaniğin yapıtaşlarını ortaya koymuşlardır. Bu alan, ışık hızına yaklaşmayan, yani görelilik etkilerinin ihmal edilebildiği hızı geçen nesnelerin davranışlarını ele alır ve kuantum teorisinin hâlâ tam olarak açıklayamadığı pek çok soruya ışık tutmaya çalışır.

Günlük yaşamımızda mekanik prensipleri her yerde görürüz; suyun akışı, bir uçağın havada süzülmesi ya da makinelerin çalışması gibi tüm hareketler bu kurallara dayanır. Mühendislikte, özellikle makine tasarımı ve üretim süreçlerinde mekanik bilgisi vazgeçilmezdir. Mekanik, fiziksel bilimlerin en köklü dalı olarak, insanlık tarihinin başlangıcından beri varlığını sürdüren bir çalışma alanıdır.

Antik çağda mekanik, Aristoteles’in görüşlerine dayanan bir sistemdi ve Hipparkhos gibi isimler bu geleneği geliştirdi. Arşimet, kaldırma kuvveti, makara, eğik düzlem ve somun anahtarı gibi ilk yazılı prensipleri ortaya koyarak mekanik biliminin temellerini attı; o dönemde mekanik, daha çok inşaat ihtiyaçlarını karşılamaya yöneliktir. Ortaçağ’da ise John Philoponus ve İbn Sina gibi düşünürler, Aristoteles’in hareket anlayışını sorgulayarak, itici kuvvetin etkileri ve havanın direncinin rolü üzerine yeni açıklamalar getirdiler. İbn Sina’nın “Şifa Kitabı”nda bahsettiği gibi, bir cisme uygulanan itici güç, dış etkenler tarafından tüketildiğinde hareket sona erer; bu görüş, daha sonra Newton’un atalet yasasıyla örtüşür. 12. yüzyılda Hibat Allah Ebu’l‑Barakat al‑Baghdaadi, sabit bir kuvvetin cisme sabit bir ivme kazandırdığını savunarak, Aristotelesçi dinamiğin en eski eleştirilerinden birini sunmuş ve klasik mekaniğin temel yasalarına zemin hazırlamıştır.

45 goruntulenme