Nubar Terziyan
Türkiye Ermenisi oyuncu (1909–1994)
Nubar Terziyan, aslen Nubar Alyanakziya, 16 Mart 1908’de İstanbul’da doğdu ve 14 Ocak 1994’te aynı şehirde vefat etti. Ermeni kökenli bir aileden gelen sanatçı, resmi bir oyunculuk eğitimi almamış olsa da, doğaçlama yeteneği ve kendine has karakter oyunculuğu sayesinde Yeşilçam’da “sevecen baba”, “sütçü dede”, “iyi yürekli bakkal” ve “tonton baba” gibi rolleriyle hafızalara kazındı. 450’den fazla filmde yer alarak Türk sinemasının unutulmaz isimlerinden biri haline geldi.
Çocukluk yıllarında Fatih’in Kumkapı semtinde başlayan eğitim hayatı, Dadyan Ermeni Okulu’nda tamamlandı; on yaşında annesini kaybettikten sonra babasıyla Bakırköy’e taşındı ve Bezezyan Lisesi’ne başladı. Okulu bırakıp babasına yardım ederken, çeşitli tiyatro oyunlarında sahne alma fırsatı buldu. 1926’da arkadaşlarıyla kurduğu Gençler Temaşa Heyeti’nde yarı‑amatör olarak oyunculuğa adım attı; burada sahne, dekor ve kostüm işlerinde çalıştı, hatta gişe satışları da yaptı. Gençlik döneminde “Hamlet”, “Otello”, “Samson Dalila” gibi eserlerde rol aldı ve 1949’da “Efsuncu Baba” filminde Agop karakteriyle sinema dünyasına ilk adımını attı.
Sinema kariyerinde “Terziyan” soyadını kullanan Nubar, bu değişikliği dönemin yönetmenlerinden Arşavir Alyanak ile karıştırılmamak için tercih etti. Ermeni kimliğini gizlemeyi bir yana bırakmadı ve doğum adını da sahnede kullanan nadir Yeşilçam sanatçılarından biri oldu. 1959’da “Kırık Plak” filminde yönetmen yardımcılığı yaptı, 1974’te “Şark Ekspresinde Cinayet” adlı İngiliz yapımında figüran olarak yer aldı ve 1990’da Yavuz Turgul’un “Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni” filminde performans sergiledi. Toplamda 465’e yakın filmde rol alarak, “Bodrum Hâkimi”, “Melek mi, Şeytan mı?”, “Sezercik Yavrum Benim” ve “Adını Anmayacağım” gibi yapımlarda izleyicileri etkiledi.
1936’da Katrin Hanım ile evlenen Terziyan’ın bu evlilikten Berç Alyanakziya adında bir oğlu oldu; eşi 1972’de vefat etti. Ayrıca şarkıcı Fedon’un dayısı olarak da bilinir. Hayatının büyük bir bölümünü Sarıyer’in Büyükdere semtinde geçiren sanatçı, 14 Ocak 1993’te Ankara Uluslararası Film Festivali’nde “Sinema Emek Ödülü”nü aldı ve bir yıl sonra, 14 Ocak 1994’te aramızdan ayrıldı.