Zonguldak

Zonguldak, Karadeniz’in batı kıyısında yer alan ve aynı adı taşıyan ilin başkentidir. Şehir, deniz ticaretinde büyük rol oynayan limanı sayesinde Karadeniz’in diğer ülkeleriyle sık sık bağlantı kurar. Aynı zamanda Türkiye’nin en zengin kömür madenlerine de ev sahipliği yapar.

Osmanlı defterlerinde 1519 yılında “Songuldayık” olarak geçilen bu yer, tarih öncesi dönemlerde Paflagonya adı verilen bölgenin bir parçası olmuştur. Arkeoloji ve tarihçilerin ortak görüşü, bölgenin MÖ 2500’lerde hattiler ve hititler tarafından yerleşildiğini, daha sonra Frig, Mariand ve Migdon göç topluluklarının izlerini taşıdığını savunur. MÖ 334’e kadar Pers egemenliği altındayken, Büyük İskender’in seferleri sonrasında kısa bir süre Makedonya yönetimine, ardından Roma ve Doğu Roma İmparatorluğu’na geçmiştir. Zonguldak Ereğli bölgesi, Hristiyanlığın ilk yayıldığı yerlerden biri olmuş ve İsa’nın havarilerinden Andreas’ın ayinlerini düzenlediği kutsal mağaralar burada bulunur.

1084 yılında Anadolu Selçuklu ordusu bölgeyi fethetti, ardından Cenevizliler ve Candaroğulları beylikleri kontrolü ele aldı. 1460’da Fatih Sultan Mehmet’in Amasra’yı almasıyla Zonguldak Osmanlı topraklarına katıldı. 1829’da ilk kömür tespitleri, 1848’de ise Belçikalı ve Fransız şirketlerin işlettiği kömür ocakları açıldı. I. Dünya Savaşı sırasında liman, Sarıkamış’a malzeme gönderirken, Kurtuluş Savaşı’da Sovyetlerle ilişkilerde önemli bir nokta oldu.

1919’da Fransız askerleri, Fransız şirketlerinin haklarını koruma gerekçesiyle Zonguldak ve Karadeniz Ereğli'yi işgal etti. Ancak Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri’nin direnişiyle 21 Haziran 1920’de bölgeyi terk ettiler. Bugün Zonguldak, zengin doğal kaynakları ve tarihi dokusuyla bölgesel bir merkez olarak varlığını sürdürüyor.