Adana, Türkiye’nin güneyinde yer alan ve aynı adı taşıyan ilin başkenti, dört ilçeye – Seyhan, Yüreğir, Çukurova ve Sarıçam – ayrılmış bir şehirdir. Ülkenin yedinci büyük metropol alanı olan bu şehir, tarım, ticaret ve kültür açısından önemli bir merkez konumundadır. Aynı zamanda maden zenginliğiyle de bilinen bir bölgede bulunur; özellikle krom, demir, manganez, kurşun ve çinko gibi değerli metallere ev sahipliği yapar.
Coğrafi olarak Çukurova’nın kalbinde yer alan Adana, Mersin, Osmaniye ve Hatay illerini kapsayan geniş bir alanın orta noktasındadır. Yaklaşık 6,33 milyon kişiye ev sahipliği yapan bu bölge, büyük ölçüde düz ve verimli topraklarıyla tarıma elverişlidir; bu da bölgenin ekonomik yapısına büyük katkı sağlar.
Şehrin adı, tarih boyunca çeşitli köken iddialarına konu olmuştur. Hititler döneminde Kizzuvatna krallığının “Adaniya” adlı yerleşiminden türediği, Yunanların ise ismi mitolojik Danaoi kabilesi ya da Danaus karakteriyle ilişkilendirdiği öne sürülür. Antik Mısır yazıtlarında “Danaja” adıyla anılan bir bölgeye de işaret eden bu isim, MÖ 1200’lerde Ege’den Kilikya sahillerine göç eden grupların izlerini de barındırır.
Homeros’un “İlyada” adlı eserinde “Adana” adıyla geçen şehir, Helenistik dönemde “Antiochia ad Sarum” ya da “Kilikya’daki Antiohya” olarak da bilinir. Bazı kaynaklar, şehrin adını Geç Hititler dönemine ait “Kue” ya da “Quwê” kelimelerinden türetir; Kitab-ı Mukaddes’te ise Kral Süleyman’ın atlarını temin ettiği yer olarak anılır.
Ermenice’de “Ատանա” (Atana) ve “Ադանա” (Adana) olarak geçen isim, bölgenin zengin tarihsel ve kültürel mirasını yansıtan bir dizi farklı kökeni bir araya getirir.
