Fransa topraklarında yaşayan ve Fransa vatandaşlığına sahip olan insanlar, Frank (Frenk) adlı Cermen kavminden türemiş bir topluluktur. "Francia" sözcüğü de bu kökenden gelir ve Franklerin eski yurdu anlamına gelir. Franklar, Fransa’yı (Frankiya’yı) ele geçirdiklerinde kendi dillerini bırakarak Latin dilini benimsemiş ve zamanla Fransızca olarak bilinen bir dil ortaya çıkmıştır.
Roma kültürünün etkisiyle Galya’da yaşayan Kelt ve Latin kökenli topluluklarla karışan Franklar, günümüz Fransızlarının atalarını oluşturur.
Fransa tarih boyunca bölgesel geleneklerin ve yerel kimliklerin bir araya geldiği geniş bir çatı olmuştur. Çoğu insan hâlen ana dili olarak Fransızca konuşsa da, Oksitanca, Katalanca, Auvergnat, Korsikaca, Baskça, Flamanca, Frankonca, Alsasça, Normanca ve Bretonca gibi diller hâlâ kendi bölgelerinde yaşatılmaktadır. Ayrıca Arapça, 21. yüzyılda Fransa’nın en büyük azınlık dili konumuna gelmiştir; önceden bu unvan Bretonca ve Oksitanca’ya aitti.
Modern Fransız toplumu, çeşitli göç dalgalarının bir araya geldiği bir eritme potasıdır. 19. yüzyıl ortalarından itibaren İspanyollar, Portekizliler, İtalyanlar, Arap‑Berberiler, Yahudiler, Sahra altı Afrikalılar, Çinliler ve Orta Doğu‑Doğu’dan gelen birçok grup Fransa’ya yerleşmiştir.
Devlet, bu farklı kökenli bireylerin Fransız değerlerine ve kültürel normlara uyum sağlamasını, aynı zamanda kendi kültürlerini koruyarak entegrasyon sürecine katılmalarını teşvik etmektedir. Vatandaşlık hâlâ Fransız kimliğinin temel tanımı olarak kabul edilmektedir.
2025 itibarıyla Fransa’nın nüfusu yaklaşık 68,6 milyon olarak öngörülmektedir. Fransa toprakları dışındaki bölgelerde, örneğin Fransız Batı Hint Adaları gibi denizaşırı topraklarda ve Fransızca konuşulan toplulukların bulunduğu yabancı ülkelerde de Fransız kökenli insanlar yaşamaktadır. Bu topluluklar arasında ABD, Kanada, Arjantin, Brezilya, Meksika, Şili ve Uruguay’da yaşayan Fransız kökenli nüfuslar sayılabilir.
