Portekiz, resmi adıyla Portekiz Cumhuriyeti, İber Yarımadası’nın güneybatısında konumlanmış bir Avrupa ülkesidir. Kıtadaki en batı noktada yer alır ve kuzey ile doğusunda İspanya’ya, güney ve batısında ise Kuzey Atlantik Okyanusu’na komşudur. Atlantik kıyısında, Portekiz’e bağlı iki özerk bölge olan Azorlar ve Madeira’yı barındıran Makaronya adaları bulunur. Ülkenin başkenti ve en kalabalık şehri Lizbon’dur; onu Porto, tek diğer büyük metropol alanı takip eder.
Üç bin bir yıl boyunca bu topraklar, Fenikeliler, Yunanlar, Romalılar, Cermen kabileleri ve Endülüs Emevileri gibi birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, her biri Portekiz’in kültürüne, tarihine, diline ve etnik yapısına iz bırakmıştır. 5. yüzyılda Douro Nehri kıyısındaki Portu (günümüzde Porto) ve Cale (günümüzde Vila Nova de Gaia) şehirlerine atıfta bulunularak Latince “Terra Portucalis” adıyla anılmıştır.
1093’te Kastilya ve León Kralı VI. Alfonso, güneybatı topraklarını Henrique de Borgonha’ya vererek “Portus Cale Kontluğu”nu kurmuş ve bu bölge zamanla bağımsız bir krallığa dönüşmüştür. 15. ve 16. yüzyıllarda Brezilya’dan Filipinler’e uzanan Portekiz İmparatorluğu, o dönemin en güçlü ekonomik, siyasi ve kültürel aktörlerinden biri haline gelmiştir. 20. yüzyılda imparatorluğun çöküşünün ardından ülke yeniden Avrupa’ya yönelmiş ve günümüzde istikrarlı bir demokrasi içinde Avrupa Birliği’nin bir üyesi olarak yer alır.
Portekiz’in bağımsızlığı, 5 Ekim 1143’te Kastilya ve León Kralı VII. Alfonso’nun Portekiz Kontluğu’nun özerkliğini tanıması ve I. Afonso’yu kral ilan etmesiyle resmen kabul edilmiştir. Kuruluşundan itibaren Afonso ve ardılları, Hristiyan krallıkların desteğiyle güney yönünde ilerleyerek Endülüs topraklarından daha fazla alan kazanmış ve 1249’da Algarve’nin sahillerine ulaşarak Reconquista’yı tamamlamışlardır.
