Sibirya, Ural Dağları ile Büyük Okyanus arasındaki geniş toprakları kapsayan bir bölge olup, yaklaşık 13 milyon km² yüzölçümüne sahiptir ve 30 milyon civarında insan burada yaşamaktadır. Kuzeyinde Arktik Okyanusu, doğusunda Pasifik Okyanusu, güneyinde Kazakistan, Moğolistan ve Mançurya, batısında ise Ural Dağları yer alır. Coğrafi olarak bölge, Batı Sibirya, Doğu Sibirya ve Rusya’nın Uzak Doğusu olarak üç ana parçaya ayrılır.
Batı Sibirya, Urallar ile Yenisey Nehri arasındaki alanda bulunur ve bölgenin en yoğun nüfuslu, en gelişmiş kısmıdır. Burada, 2,5 milyon km²’lik devasa bir alçak yayla uzanır; bu yayla, dünyanın en büyük yaylalarından biri olarak kabul edilir. Bölge genellikle düz bir araziye sahiptir; örneğin Omsk, deniz seviyesinden sadece 82 metre yüksekte yer alırken, güneydoğuda Altay Dağları yükselir ve en yüksek noktası yaklaşık 4 620 metredir.
İklimi kara iklimi hâkimdir; kışlar aşırı soğuk, yazlar ise sıcaklık farkı büyük olur, Tomsk’ta Ocak ortalaması -21 °C civarındadır ve kar altı genellikle altı ay sürer.
Doğal ortamda kuzeyde tundra, altındaki kozalaklı ormanlar (tayga) ve güneyde Altay Dağları etrafında çeşitli stepler görülür. Bu ormanlar Batı Sibirya yaylasının üçte ikisini oluşturur ve bölge, Rusya’nın kömür, demir cevheri, petrol, doğal gaz ve kereste gibi zengin doğal kaynaklarına ev sahipliği yapar.
Altay Dağları, Ob ve Irtyş nehirlerine kaynaklık eder; bu nehirler Kuznetsk Havzası’nı besler ve bölgenin kömür madenciliği ile demir‑çelik endüstrisinin kalbini oluşturur.
Ekonomik açıdan Batı Sibirya, tarım ve sanayiye dayalı bir yapı sergiler. Kömür üretimi yılda yaklaşık 100 milyon ton seviyesindedir; aynı zamanda buğday, yulaf, patates, şeker pancarı ve ayçiçeği gibi ürünler ekilir. Altay bölgesinde sığır ve koyun yetiştiriciliği, süt üretimi önemli yer tutar.
Bölgeyi birbirine bağlayan demiryolları, Trans‑Sibirya Demiryolu başta olmak üzere Güney Sibirya ve Orta Sibirya hatlarıdır; ayrıca Ob ve Irtyş nehirlerinin buzları eriyen dönemlerde su yolu da kullanılabilir.
