Türk alfabesinde yer alan V harfi, sıra bakımından yirmi yedinci sırada bulunan bir ünsüz sesidir. Türkçede bu harfin okunuşu Ve olarak kabul edilirken, Almanca gibi bazı dillerde F sesine yakın bir şekilde telaffuz edilir. İlginç olan ise Lehçe ve Türkmen Türkçesi gibi dillerde bu sesin harf karşılığı bulunmamasıdır. Hatta Köktürk alfabesinde de V sesini karşılayan herhangi bir işaret yer almaz.
V harfiyle W harfinin arasındaki fark, telaffuz sırasında dudakların konumunda gizlidir. V sesi çıkarılırken dudaklar birbirine hafifçe değerek titreşim yaratır. Oysa W sesinde dudaklar birbirine değmez ve tıpkı U sesindeki gibi yuvarlatılarak çıkarılır. Arapçada yer alan Vav harfi (و) ya da batı dillerindeki W sesi bu farka iyi bir örnektir.
Örneğin, Tatarcada “yavaş” anlamına gelen Yawaş kelimesindeki W sesi buna örnektir. Uygur Türkçesinde ise V sesine benzer bir sesi karşılamak için üç noktalı özel bir harf olan ۋ kullanılır.
