Türk tiyatrosunun ve sinemasının efsane isimlerinden Adile Naşit, 1930 yılında İstanbul’da doğdu; 1987 yılında ise aynı şehirde hayata veda etti. Yüzünde beliren sevecen ifade, gür kahkahası ve canlandırdığı anne rollerindeki ustalığıyla Türk sanat dünyasında sonsuza dek yerini aldı. Sahnede ve perdede sadece bir oyuncu değil, izleyicileri gülümseten, düşündüren, kalplere dokunan bir ustaydı. 1985 yılında “Yılın Annesi” olarak onurlandırılması da onun ne denli sevildiğinin bir kanıtıdır.
Sanatçı kökenli bir aileden gelen Adile’nin babası ünlü komedyen Naşit Özcan’dı; annesi Amelya Hanım ise Rum asıllı bir tiyatro sanatçısıydı. Dedesinin Kemani Yorgo Efendi adıyla tanındığını, anneannesininyse “Küçük Verjin” adıyla sahne aldığı kantoculukla hafızalarda yer ettiğini biliyoruz. Kardeşi Selim Naşit de tiyatroya adım atmıştı; ilk eşi Ziya Keskiner’in 1982’de vefatından bir yıl sonra da Cemal İnce ile hayatını birleştirdi.
Henüz on dört yaşındayken tiyatroya ilk adımını attı; babasının aramızdan ayrılmasının ardından okulu bırakıp İstanbul Şehir Tiyatroları’nın Çocuk Tiyatrosu’na katıldı. Sahneye çıktığı ilk yıllarda Halide Pişkin, Muammer Karaca, Aziz Basmacı ve Vahi Öz gibi ustaların yanında yetişti. 1963 ile 1975 yılları arasında Gazanfer Özcan ve Gönül Ülkü’nün sahnelediği oyunlarda yer aldı; Hisseli Harikalar Kumpanyası ve Şen Sazın Bülbülleri gibi müzikallerle de geniş kitlelerin beğenisini kazandı.
Sinema kariyerine 1947 yılında Seyfi Havaeri’nin “Yara” filmiyle başladı; 1970’li yıllarda rollerinin daha da yoğunlaştığı bir dönem yaşadı. “İşte Hayat” filmindeki başarısı Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü getirdi. “Hababam Sınıfı” serisinde canlandırdığı Hafize Ana karakteriyse onu milyonların gönlünde taht kurdurdu. 1980’lerde TRT’de yayınlanan “Uykudan Önce” programında masallar anlatarak “Masalcı Teyze” olarak anılmaya başladı; anlattıkları öykülerle kuşakların hafızasına kazındı.
