Arsen Gürzap

Arsen Gürzap, 1950 yılında Ankara’da dünyaya geldi. Babası Gürcü kökenliydir ve Arsen, Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Yüksek Bölümü’nü bitirdikten sonra Ankara Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü’nde sanatsal yaşamına adım attı. 1987’den itibaren ise İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda hem oyuncu hem de yönetmen olarak görev yaptı. Aynı zamanda Tiyatro İstanbul’da da sahnelerde yer aldı, Milli Savunma Üniversitesi Tiyatro Bölümünde dersler verdi ve eşinin de olduğu Can Gürzap ile Dialog adlı okulun kurucu kadrosunda yer aldı; bu okul, 15 yılda 15.000 mezun yetiştirmiş ve Arsen burada sunuculuk, güzel konuşma ve insan ilişkileri eğitimi vermiştir. Sinema ve dizi projelerinde de rol alan Gürzap, seslendirme çalışmalarına da imza atmıştır; özellikle son yıllarda LÖSEV’in tanıtım filmlerindeki seslendirmesi büyük ilgi görmüştür.

Arsen, 1971 yılında aynı sahne sanatçısı olan Can Gürzap ile evlendi ve bu evlilikten Ayşe ve Elif adında iki kız çocuğu dünyaya getirdi. Çift 2001 yılında yollarını ayırdı ve resmi boşanmaları Kasım 2008’de gerçekleşti. Can Gürzap’ın vefatına kadar birlikte Dialog okulunda çalışmaya devam ettiler.

Yönetmenlik kariyerinde 1995’te “Giydirici” (Ronald Harwood) oyununu, 1996’da “Orkestira” (Arthur Miller) ve 2003’te “Vişne Bahçesi” (Anton Çehov) adlı eserleri sahneye taşıdı. Oyuncu olarak ise 1967’de “Deli İbrahim” (Turan Oflazoğlu) ile Ankara Devlet Tiyatrosu sahnesinde sahne aldı; ardından “Cadı Kazanı”, “Öfke”, “Düşüş”, “İnsandan Kaçan”, “Hedda Gabler” gibi önemli yapımlarda rol oynadı. 1978’den itibaren İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda “Pof ile Paf”, “Antigone”, “Truva Savaşı Olmayacak”, “Kösem Sultan”, “Lysistrata”, “Vişne Bahçesi” gibi oyunlarda yer aldı; 1988’de “Altı Kişi Yazarını Arıyor” (Luigi Pirandello), 1991’de “Afife Jale” (Nezihe Araz), 1992’de “Savaş Yorgunu Kadınlar” (Nezihe Araz) ve 1999’da “Kırmızı Kara Ağaç” (Bilgesu Erenus) gibi eserlerde performans sergiledi. Ayrıca “İdeal Bir Koca” (Oscar Wilde) ve “Tuhaf Bir Çift” (Neil Simon) gibi oyunları Tiyatro İstanbul’da sahneledi.

Sinema dünyasında da 1982 yılında “O Kadın” ve “Tohum ve Toprak” filmleriyle, 1991’de “Yıldızlar Gece Büyür”, 2003’te “Bir İstanbul Masalı”, 2005’te “Kanlı Düğün”, 2006’da “Sağır Oda”, 2008’de Ümit Ünal’ın “Gölgesizler” filmi, 2010’da “Güneydoğudan Öyküler Önce Vatan”, 2011’de “Küçük Hanımefendi” ve 2014’te “Güllerin Savaşı” gibi yapımlarda rol aldı.

Sanat camiasındaki başarısı da ödüllerle taçlandırıldı; 1968’de Sanat Sevenler Derneği tarafından “Pofla Paf” oyunundaki performansı için “Övgüye Değer Görülenler” ödülüne layık görüldü ve 1972’de aynı dernek tarafından bir kez daha “Altı Kişi” oyunundaki katkısı için benzer bir takdir aldı.