Ateş Toprakları

Ateş Toprakları (İspanyolca: Tierra del Fuego), Güney Amerika anakarasının en güney ucunda, Macellan Boğazı boyunca uzanan bir takımada grubudur. En büyük adası Isla Grande de Tierra del Fuego, yaklaşık 48 100 km² alana yayılmıştır ve Horn Burnu ile Diego Ramirez Adaları gibi birçok küçük adayı da içerir. Bu topraklar, doğu kısmını Arjantin, geri kalanını ise Şili kontrol eder; en güney ucu ise 56 ° Güney enleminin hemen kuzeyinde yer alır.

İlk insan yerleşimi M.Ö. 8 bin yılına kadar uzanırken, adalar Avrupa’ya Ferdinand Magellan’ın 1520 tarihli seferiyle tanıtıldı. “Ateş Toprakları” adı, yerli halkların düzenlediği ve yanıp kül ettiğini gören ateş şenliklerinden gelmektedir. 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar Avrupalı yerleşimciler ve yerli nüfus arasında büyük bir göç ve yerinden edilme yaşanmadı; bu dönemde Patagonya’da koyun çiftçiliği ve altın aramaları yoğunlaşmıştı. Günümüzde kuzey kısmında petrol çıkarımı ön plandayken, güneyde turizm, imalat ve Antarktika lojistiği öne çıkar.

Coğrafi açıdan And Dağları, adaların güney ucunda granit ve diyorit kayalarıyla son bulur; Isla Grande’de 2 000 metrenin üzerindeki dağlar ise şistik yapıya sahiptir. Hava koşulları soğuk, nemli ve sisli olup, kar sınırı 700 metreye kadar inebilir. Ada büyük ölçüde 500 metreye kadar yüksen nemli ormanlarla kaplıdır; yüksek kesimlerde turbalıklar, güneyde ise seyrek çayırlar görülür. Kara hayvanları açısından fakir bir bölge olsa da, deniz yaşamı oldukça zengindir; balinalar, yunuslar, morslar ve foklar sıkça rastlanır.

Ekonomik açıdan doğal gaz çıkarımı en önemli gelir kaynağını oluşturur; aynı zamanda kıta sahanlığı üzerinde petrol aramaları da sürmektedir. Toplam yüzölçümü 71 500 km² olan bölgenin nüfusu yaklaşık 140 000 kişidir; bu nüfusun büyük kısmı doğu kısmında, Arjantin’e ait 133 000 kişi, geriye kalan 7 000 kişi ise Şili’ye bağlı batı kesimde yaşamaktadır. Bölge, kıta genelinde düşük nüfus yoğunluğuna sahiptir.