İtalyanlar

İtalyan vatandaşlarının büyük çoğunluğu, ülkenin resmî dili olan İtalyancayı ana dili olarak konuşur. İtalyanca, Hint-Avrupa dil ailesine bağlı bir Roman dilidir ve Halk Latincesinden gelişmiştir. Bununla birlikte, İtalya'da bazı kişiler bölgesel ya da azınlık dillerini de kullanmaktadır. Bu dillerin bir kısmı, ulusal dilin ortaya çıkışından daha eskiye dayanır. UNESCO'ya göre İtalya'ya özgü yaklaşık 30 dil bulunmaktadır. Ancak bu dillerin çoğu, yaygın biçimde ve hatalı olarak "İtalyan lehçeleri" şeklinde adlandırılmaktadır.

İtalya'da yaşayan yaklaşık 55 milyon İtalyan, ülkenin ulusal nüfusunun yaklaşık %91'ini oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra, İtalyanca konuşan topluluklar İsviçre, Fransa, Istria ve Dalmaçya bölgelerinde ve San Marino'nun tamamında da bulunmaktadır. İtalya'nın birleşmesi ile I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı'nın sonrasında gerçekleşen yoğun göçler sonucunda geniş bir İtalyan diasporası ortaya çıktı. Günümüzde 5 milyondan fazla İtalyan vatandaşı İtalya dışında yaşamaktadır. Dünya genelinde ise 80 milyondan fazla kişi, tam ya da kısmi İtalyan kökenli olduğunu belirtmektedir. En büyük İtalyan diaspora toplulukları Brezilya, Arjantin, Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa'da yer almaktadır. Brezilya nüfusunun yaklaşık %15'i, Arjantin nüfusunun ise yaklaşık %60'ı İtalyan kökenlidir.

Mutfak

İtalyan mutfağı, kökeni Antik Çağ'a uzanan ve dünyada tanınan bir mutfaktır. İtalyan mutfağında Etrüsk, Antik Yunan, Antik Roma, Bizans, Yahudi ve Arap mutfaklarının etkisi çok belirgindir. Yeni Dünyanın keşfiyle, bugünkü İtalyan mutfağının temeli olarak bilinen fakat aslında 18. yüzyıla kadar halk kitlelerine ulaştırılamamış patates, domates, dolmalık biber ve mısır gibi gıda ürünlerinin Avrupa'ya getirilmesiyle mutfakta önemli değişimler görüldü. İtalyan mutfağının özelliği bölgesel çeşitliliğinin fazla olması, ve çok farklı lezzetleri barındırmasından gelir.