Edirne, Türkiye’nin Trakya bölgesinde, Marmara’nın kuzeybatısında konumlanan bir şehir. Bulgaristan ve Yunanistan sınırına çok yakın bir konumda yer alır ve 2020 nüfus sayımına göre 180.901 kişiyi barındırır. Osmanlı Devleti, 1363‑1453 yılları arasında başkentliğini burada sürdürmüştür.
Şehrin kökeni Roma İmparatoru Hadrianus’a dayanır; kendisi kenti Hadrianopolis (Latince) ya da Adrianople (İngilizce) adlandırmıştır. Daha önceden Traklar tarafından Uskudama adıyla bilinen bu yer, Osmanlı’da Edrine (ادرنه) olarak anılmış, 1928 harf devriminden sonra ise Edirne adı resmi ve uluslararası alanda kabul görmüştür.
Edirne, D‑100 (E‑80) karayolunun üzerinde, Tunca, Arda ve Meriç nehirlerinin kavşak noktasındaki geniş bir düzlükte kuruludur. Şehir, Yunanistan’a yaklaşık 7 km, Bulgaristan’a ise 17 km mesafededir ve deniz seviyesinden 41 metre yüksektedir. Bölge hâkim iklimiyle karasal bir iklim sergiler.
İlk yerleşimciler, Trak kabilelerinden Odrisler ve Bettigeriler olarak bilinir. Bölge, M.Ö. 1400‑1200 yıllarında Akalar’ın, ardından I. Darius’un Pers hakimiyeti, M.Ö. 460’da Odrislerin bağımsızlığı ve M.Ö. 340’da Makedonların kontrolü gibi çeşitli güçlerin elinde kalmıştır. Roma döneminde Hadrianopolis adıyla şehir statüsü kazanan yer, Bizans zamanında da stratejik bir konumda kalmış ve Got, Hun, Peçenek, Avar ve Bulgar gibi birçok saldırıya maruz kalmıştır. 813’te Bulgar Krum’un eline geçen şehir, 815’te Bizans‑Bulgar barışıyla tekrar Bizans kontrolüne dönmüştür.
