Suriye’nin askeri altyapısının büyük ölçüde eğitim, malzeme ve finansman kaynağı olan Sovyetler Birliği’nin çöküşü, ülkenin modern silah sistemi alımını yavaşlatmış olabilir. Ülke, kara tabanlı füzelerden oluşan bir cephane barındırıyor; Zisser’in belirttiğine göre, 1990’ların başında Kuzey Kore’den 500 kilometrelik menzile sahip Scud‑C füzeleri temin edilmiş ve 700 kilometrelik menzile ulaşabilen Scud‑D’nin ise Suriye’nin Kuzey Kore ve İran’dan aldığı destekle geliştirdiği iddia ediliyor.
Körfez Savaşı’na katılımı sonucunda Basra Körfezi’ndeki Arap ülkelerinden önemli miktarda mali yardım almış ve bu yardımların büyük bir kısmını savunma harcamalarına yönlendirmiştir.
Ulusal güvenliğini sağlamak, Arap komşuları arasında nüfuzunu artırmak ve Golan Tepeleri’ni geri almak, Suriye dış politikasının temel hedefleri olarak ön plana çıkıyor. Tarih boyunca Türkiye, İsrail, Irak ve Lübnan gibi yakın komşularıyla çeşitli gerilimler yaşayan Suriye, 21. yüzyılın başında bazı bölgesel ülkelerle ilişkilerinde geçici bir iyileşme görse de, 2011’de patlak veren iç savaş ve ardından yaşanan insan hakları ihlalleriyle birlikte uluslararası arenada giderek izole bir konuma sürüklenmiştir.
İngiltere, Kanada, Fransa, İtalya, Almanya, Tunus, Mısır, Libya, ABD, Belçika, İspanya ve Körfez Arap devletleri gibi birçok ülkeyle diplomatik bağlarını koparmıştır.
Buna rağmen Suriye, Arap Birliği içinde Cezayir, Mısır, Irak, Lübnan, Sudan ve Yemen gibi ülkelerle ilişkilerini sürdürmeye devam ediyor. 2012’de Arap Birliği ve İslam İşbirliği Teşkilatı’nın Suriye’ye yönelik eleştirileri sonucunda ülke bu platformlardan uzaklaştırılmıştır. Geleneksel müttefikleri İran ve Rusya ile ise iş birliğini koruyan Suriye, bu iki ülkenin hükümetine destek veren sınırlı sayıda devletten biri konumundadır.
Ayrıca Suriye, Avrupa Birliği’nin komşularını yakınlaştırma çabalarını içeren Avrupa Komşuluk Politikası kapsamında da yer almaktadır.
