Türk bayrağı, Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi ve ulusal sembolüdür. Kırmızı bir zeminin üzerine konmuş beyaz bir hilal ve beş köşeli yıldızdan oluşur. Bu tasarım, ilk kez 1844 yılında Abdülmecid’in Tanzimat reformları kapsamında kabul edilmiş, 29 Mayıs 1936’da 2994 sayılı Türk Bayrağı Kanunu ile resmen devletin bayrağı ilan edilmiş ve 22 Eylül 1983’te 2893 sayılı kanunla ölçü ve biçim kuralları kesinleştirilmiştir.
Efsanelere göre, bayraktaki kırmızı renk şehitlerin dökülen kanını simgeler; gece yarısı bu kanların üzerine yansıyan hilal ve yıldız, bayrağın şu anki görüntüsünü oluşturur. Bu anlatı, 1389’da gerçekleşen I. Kosova Muharebesi sırasında ortaya çıktığı rivayet edilir. Ayrıca, İstiklal Marşı’nın birinci, ikinci ve onuncu kıtalarında da Türk bayrağına atıflar bulunur.
Tarihsel süreçte, Osmanlı’dan önceki Anadolu Türk devletlerinde kullanılan bayraklar hakkında kesin bilgi yoktur; ancak ilk beyaz sancak, Selçuklu sultanı II. Mesud tarafından Osman Bey’e gönderilen bir armağan olarak kabul edilir. 15. yüzyıldan itibaren al renkli bayraklar I. Selim döneminde Çaldıran Muharebesi’nde görülürken, III.
Selim zamanında hilal ve sekiz köşeli yıldız içeren bir tasarım ortaya çıkmıştır. Sekiz köşeli yıldız zaferi temsil ederken, Tanzimat sürecinde yıldız beş köşeli hâle getirilmiş ve insanı simgeleyen bir motif hâline gelmiştir.
Bayrağın boyut ve renk standartları, 25 Ocak 1985 tarihli ve 85/9034 sayılı “Türk Bayrağı Tüzüğü”nün 4. maddesinde belirlenmiştir. Dijital ortamlar için resmi kırmızı ton, RGB’de %89 kırmızı, %3,9 yeşil, %9 mavi (onaltılık #E30A17) ve CMYK’de %0 siyan, %95,6 magenta, %89,9 sarı, %11 siyah olarak tanımlanır.
Bu renk, 356,4° hue, %91,6 doygunluk ve %46,5 parlaklık değerlerine sahiptir; en yakın web rengi ise #d11919’dur. Kanun, bayrağın yırtık, sökük, yamalı, delik, kirli, soluk, buruşuk ya da manevi değerini zedeleyecek şekilde kullanılmasını yasaklar.
