Rönesans, Orta Çağ ile Reform arasındaki geçiş dönemini tanımlar. 15. ve 16. yüzyıllarda İtalya’da ortaya çıkan bu süreçte, batı dünyası klasik Antik Çağ’ın sanat, bilim, felsefe ve mimarlık alanlarındaki mirasını yeniden keşfetmeye başladı. Antik Yunan düşünürlerinin ve bilim insanlarının eserleri çevirilerle tekrar gündeme getirildi, bu da deneysel yaklaşımların canlanmasına zemin hazırladı.
Bu dönemin en belirgin özelliklerinden biri, insan odaklı bir bakış açısının, yani hümanizmin ön plana çıkmasıdır. Sanat ve düşünce, bireyin yaşamına, potansiyeline ve değerine odaklandı. Aynı zamanda matbaanın icadı, bilgiyi geniş kitlelere ulaştırarak fikirlerin hızlı yayılmasını sağladı ve toplumsal değişimlerin hız kazanmasına katkıda bulundu.
