Anatomi, organizmaların iç yapısını, organlarını, sistemlerini ve dokularını bilimsel olarak inceleyen bir biyoloji dalıdır. Kökeni antik Yunança “ἀνατομή” (anatomḗ) kelimesine dayanır; bu sözcük “kesmek, açmak” anlamına gelen “ἀνά” (yukarı) ve “τέμνω” (kesmek) kelimelerinin birleşimidir.
Bu bağlamda anatomi, canlıların yapısal düzenini, parçaların şekil, boyut, konum ve birbirleriyle ilişkilerini araştırır; bu yönüyle fonksiyonları ve kimyasal süreçleri inceleyen fizyoloji ve biyokimya bilimlerinden ayrılır.
Alan, iki ana kısma bölünür: makroskobik (kaba) anatomi ve mikroskobik anatomi. Makroskobik anatomi, çıplak gözle görülebilen büyük yapıların incelenmesini kapsar; yüzeysel anatomi olarak da bilinen bu dal, dış vücut özelliklerinin gözlemlenmesini içerir. Mikroskobik anatomi ise histoloji ve embriyoloji gibi alt dallarla, mikroskobik ölçekte dokuların ve hücrelerin yapısını ortaya koyar.
Bölgesel anatomi, belirli bir alan (örneğin karın) içindeki tüm yapıların birbirleriyle olan bağlarını incelerken; sistemik anatomi, sindirim sistemi gibi tek bir işlevi yerine getiren organ ve dokular topluluğunu ele alır.
Geçmişten günümüze anatominin izleri, kadavraların ve hayvan iskeletlerinin diseksiyonundan 20. yüzyılda geliştirilen X‑ışını, ultrason ve manyetik rezonans görüntüleme gibi modern tıbbi tekniklere kadar uzanır. Son yıllarda ise MRI ve CT taramaları gibi yüksek çözünürlüklü görüntüleme yöntemlerinin yaygınlaşması, vücut yapılarının daha ayrıntılı ve doğru bir şekilde haritalanmasını sağlamış, anatominin dinamik ve sürekli gelişen bir bilim dalı olma özelliğini pekiştirmiştir.
