Allah'ın, seçtiği peygamberlerine ilettiği mesajlar ve düşünceler bütünü, İslam'da "vahiy" olarak adlandırılır. Bu ilahi iletişimin temel taşı melek Cebrail'dir ve O'nun aracılığıyla gelen her bir söz, doğrudan Allah'ın kelamı kabul edilir. Vahiy yoluyla gelen bu kutsal sözlerin bir araya getirildiği metinlerin de Allah'a ait olduğuna inanılır.
Müslümanlar, Kur'an dışındaki diğer ilahi kitapların orijinal hallerinin zamanla kaybolup insanlar tarafından yeniden yazıldığına dair bir görüşe sahiptir.
İslam inancına göre, Allah insanlığı doğru yola iletmek ve onları uyarmak için peygamberler aracılığıyla vahiy gönderir. Bu anlamda vahiy, insanlığa hakikatin temel ilkelerini, iyiyi, doğruyu ve güzeli öğretmeyi amaçlayan bir rehber niteliğindedir. Müslümanlar, Kur'an'ı da Allah'ın bir öğüt kitabı olarak indirdiğine ve anlaşılması için gönderildiğine inanırlar.
İslam dışındaki bazı inanışlarda, kutsal metinlerin kökeni "esin" veya "ilham" olarak açıklanır. Ancak İslam'da ilahi esin, sadece Allah'ın sözleriyle sınırlı kalmaz. Bununla birlikte, tarihten gelen bilgiler, soy ağaçları, kanunlar, şiirler, ilahiler ve geleceğe dair haberler gibi insan deneyimlerinin de, o dönemin anlayışına uygun bir şekilde şekillenmiş bütünlüklü bir yapının parçası olduğu düşünülür.
Ehl-i Sünnet'e göre vahiy, iki temel şekilde karşımıza çıkar. Birincisi, "vahy-i metlüv" olarak bilinen ve okunan vahiydir. Bu, namazlarda okunan Kur'an ayetlerini ve Allah'ın sözlerini ifade eder. İkincisi ise "vahy-i gayri metlüv"dür. Bu, okunan metinlerin dışında kalan, hadisler aracılığıyla bize ulaşan ve peygamberin sözlerine dayanan vahiy türüdür.
