Vinland, Vikinglerin MS 1000 civarında Kuzey Amerika’da keşfettikleri bir bölgeye verdikleri isimdir. Bu adın kaynağı iki farklı yorumla açıklanır: birincisi “üzüm diyarı” anlamına gelen Wine‑land, ikincisi ise eski İskandinav dilinde çayır ya da otlak anlamına gelen vin kelimesidir.
Vinland’ın tarih sahnesine çıkışı, 11. yüzyılda Adam von Bremen’in “Descriptio insularum Aquilonis” adlı eserinde yer almasıyla başlar. Bremen, Danimarka Kralı Svend Estridson’un anlattıklarını derleyerek bu coğrafyadan bahseder ve “üzüm yetişen bir yer” ifadesini kullanır. Bu tanımlama, 13. yüzyılda Grönland sagalarında da tekrar edilerek ismin bağının yerel bağcılıkla ilişkilendirilmesini pekiştirir.
Viking seferlerine dair en önemli iki yazılı kaynak, Kızıl Erik Sagası ve Grönlandlılar Sagasıdır. Bu metinler, Grönland’a yerleşmelerinden yaklaşık iki yüzyıl sonra ortaya çıkmış ve Vinland’da iki ayrı kolonizasyon girişiminin yapıldığını, ancak hiçbirinin iki yıldan uzun sürmediğini anlatır.
Başarısızlığın nedenleri arasında, az sayıda kadınla yolculuk yapan toplulukta ortaya çıkan fikir ayrılıkları ve “Skræling” adı verilen, önceden bölgede yaşayan yerli halkın saldırıları yer alır.
Efsanelere göre, 985 yılında İzlanda’dan yola çıkan Bjarni Herjólfsson, fırtına sonucu Grönland dışındaki bir kara parçasına rastlar. Bu keşif, Leifr Eiríksson’un ilgisini çeker; Leifr, babasının anlattıklarını izleyerek bölgeyi araştırır ve burada kısa ömürlü bir koloni kurar.
Vinland’ın coğrafi kapsamı, genellikle Newfoundland ve Labrador kıyılarını kapsayan, Helluland (Baffin Adası) ve Markland (Labrador) gibi komşu bölgelerle birlikte değerlendirilir. Arkeolojik olarak, Newfoundland’deki L’Anse aux Meadows sahası, sadece bir ileri karakol olarak kullanılan geçici bir yerleşim izini ortaya koyar.
