Oyun geliştiricileri üretken yapay zekâyı en çok araştırma ve fikir geliştirmede kullanıyor

Üretken yapay zekâ oyun sektörünün gündeminden inmiyor. Tartışmalarda çoğunlukla kod yazımı öne çıkıyor. GDC Festival of Gaming'in State of the Game Industry raporundaki yeni veriler ise sektör çalışanlarının aracı bambaşka bir amaçla daha sık kullandığını gösteriyor: araştırma ve beyin fırtınası.

Rakamlar ne anlatıyor?

Rapora göre sektör profesyonellerinin yüzde 40'ı iş yerinde üretken yapay zekâ kullanıyor. Bu kullanıcıların yüzde 73'ü en yaygın kullanım alanı olarak "araştırma/beyin fırtınası"nı işaretledi. İkinci sırada yüzde 62 ile veri analizi ve özetleme geldi. Kod üretimi ve hata ayıklama ise yüzde 56'da kaldı. Katılımcılar birden fazla seçenek işaretleyebildiği için oranların toplamı bütünün üzerine çıkıyor.

Bu dağılım, üretken yapay zekâ kullanan geliştiricilerin ancak yaklaşık yarısının aracı kod üretmek için kullandığını gösteriyor. Dışarıdan bakıldığında tablonun tersi sanılabiliyor, oysa gündelik iş akışında aracın daha çok bilgi toplama, fikir çeşitlendirme ve metin özetleme gibi destek görevlerinde durduğu anlaşılıyor.

Prototip ve görsel fikirler

Katılımcıların yüzde 37'si aracı oyun prototipleme için kullandığını söyledi. Konsept sanat ve görsel fikir geliştirme için kullananların oranı yüzde 22'de kaldı. Bazı katılımcılar içerik kişiselleştirme veya prosedürel üretim gibi alanlardan da söz etti. Buna karşılık oyuncunun doğrudan karşısına çıkacak içeriği üretmek için aracı kullandığını belirtenlerin oranı çok düşük kaldı.

Yani üretken yapay zekâ çoğunlukla perde arkasında, üretim sürecine destek olarak kullanılıyor. Oyunun nihai görsel, ses ya da metin içeriğini şekillendirmesi çok daha nadir. Bu alan stüdyolar için riskli de: oyun içi ses ve görsel varlıklarda ya da başka içeriklerde bu teknolojiyi kullanan şirketler, içerik oyunculara gösterildikten sonra tepki görüp geri adım atmak ya da rotayı değiştirmek zorunda kalabildi.

Direnç sürüyor

Üretken yapay zekâ araçlarının benimsenmesi, geliştirici topluluğunun bazı kesimlerinde oldukça sert bir direnişle karşılandı. Önceki veriler, geliştiricilerin yarısının bu teknolojinin oyun kalitesini düşürebileceğinden endişe ettiğini ortaya koymuştu. Bu yılki ve önceki yılların anketlerinde de katılımcılar, yapay zekâ araçlarının çevresel etkisinden ve temel eğitim verilerinde telif hakkı bulunan materyallerin kullanılmasından kaygı duyduklarını belirtiyor.

Öte yandan anket, yapay zekânın programlama becerilerini güçlendirdiğini söyleyen geliştiricilerin görüşlerini de yansıtıyor. DayZ'in ve Rocketwerkz'in kurucusu Dean Hall gibi deneyimli programcılar da aracın, karmaşık programlama dilleri ve çerçeveleriyle oyun yapma hızlarını artırdığını daha önce anlatmıştı. Bu, yapay zekâya adım adım istem vererek yazılım özellikleri ürettirmek anlamına gelen "vibe coding" ile değil, büyük dil modellerinin dili "tokenize etme" yeteneğinden yararlanmayla ilgili.

Neden önemli?

Üretken yapay zekâ çevresindeki söylem çoğu zaman uçlarda dolaşıyor. Bir tarafta tüm oyunları tek başına üreten, sanatçıların yerini alan ve tam simüle edilmiş oyun karakterleri yaratan bir teknoloji anlatısı var. Diğer tarafta ise bu araçları tümden reddeden bir tutum bulunuyor. Anket verileri, gerçek kullanımın bu iki tabloya da tam oturmadığını düşündürüyor: araç, birçok çalışan için daha çok araştırma yardımcısı ve fikir ortağı işlevi görüyor.

Bu ayrım pratik sonuçlar da doğurabilir. Araştırma, özetleme ve prototipleme gibi iç süreçlerde kullanılan bir araç, oyuncunun gördüğü nihai içerikte kullanılan araçla aynı etik ve itibar riskini taşımayabilir. Yine de telif ve çevre kaygıları bu iç kullanımlar için de geçerli olmaya devam ediyor. Ayrıca veriler, benimsenmenin rolden role ve stüdyodan stüdyoya büyük farklılık gösterdiğini hatırlatıyor; tek bir sektör geneli yargıya varmak bu nedenle zor.

Arka plan

Üretken yapay zekâ, büyük dil modellerinin ticari olarak yaygınlaşmasıyla 2022'den itibaren neredeyse her araca, platforma ve hizmete girdi. Oyun geliştiricileri de o günden bu yana bu teknolojinin işlerine tam olarak ne kattığını anlamaya çalışıyor. Oyun yapımı; programcılar, tasarımcılar, sanatçılar, yazarlar ve ses ekiplerinin birlikte çalıştığı çok disiplinli bir süreç olduğu için aynı aracın her rolde farklı bir anlam taşıması şaşırtıcı değil.

State of the Game Industry raporu, sektör çalışanlarının görüşlerini her yıl derleyen ve oyun geliştirme trendlerini izlemek için sık başvurulan kaynaklardan biri. Katılımcıların kendi beyanlarına dayanan bu tür anketler, sektörün tamamını değil yanıt verenlerin deneyimini yansıtır. Bu yüzden sonuçlar kesin bir ölçüm olarak değil, sektörde kullanım alışkanlıklarının nasıl şekillendiğine dair bir gösterge olarak okunmalı.