Rehberdeki Eski Numaralar

Geçen hafta telefonumun hafızası doldu. Ne silebilirim diye bakarken rehbere girdim. Dokuz yüzü aşkın kişi kayıtlıymış. Listeyi aşağı kaydırdıkça bir şey fark ettim: bu adların yarısını yıllardır aramamıştım. Bir kısmının kim olduğunu bile hatırlamıyordum. Silmeye karar verdim. Bir saat sonra elimde hâlâ dokuz yüz kişilik bir liste vardı.

Rehber, telefonun en sessiz bölümüdür. Fotoğraflara bakarız, mesajları okuruz, uygulamalar arasında dolaşırız. Rehbere ise sadece birini aramak için gireriz, işimiz bitince çıkarız. Ama o liste orada, her yeni telefona taşınarak, yıllardır büyüyor.

Meslekleriyle kaydedilenler

Rehberimin en kalabalık grubu, adını değil işini bildiğim insanlar. "Ahmet Tesisatçı", "Kombici Murat", "Halı Yıkama", "Su Bey". Bir de bir zamanlar çok önemli olmuş ama şimdi anlamını yitirmiş kayıtlar: "Ev Sahibi Eski", "Taşınma Kamyonu", "Düğün Fotoğrafçı". Her biri bir dönemin kalıntısı.

Bunları silmek kolay olmalı. Ama Ahmet Tesisatçı'yı silmeye kıyamadım. Belki bir gün yine musluk akar. Kombici Murat'ı da tutuyorum, kış geliyor. Ev Sahibi Eski'yi neden tuttuğumu bilmiyorum. O evden çıkalı altı yıl oldu. Belki o evi silmek istemiyorum.

Kim olduğu belirsizler

Bir de sadece adı olan, kim olduğunu hiç hatırlamadığım kayıtlar var. "Selin 2", "Mert Kurs", "Ayşe Abla". Selin 2 kim? Selin 1 kim? Mert hangi kurstan? Ayşe Abla'nın soyadı neden yok? Bunlar bir zamanlar bana önemli gelen, aklımda tutmaya değer bulduğum insanlar. Şimdi ise sadece birkaç harf.

Bu kayıtlara bakarken biraz utanıyorum. Belki onların rehberinde ben de "Zeynep Kurs" diye duruyorum. Belki onlar da bir gün listeyi kaydırıp "bu kimdi?" diye düşündü. İnsan, başkalarının hayatından nasıl bu kadar kolay bir isme dönüşüyor?

Arayamadığımız numara

Rehberde bir de hiç kimsenin silmediği bir tür numara var. Artık hayatta olmayanların numarası. Benim rehberimde iki tane var. Biri dedem, biri lise yıllarından bir arkadaşım. İkisini de silmedim. Silmeyi düşündüğümde bile elim gitmiyor.

Bunu yaptığımı sanıyordum, sonra anlattıkça gördüm ki herkes yapıyor. Bir arkadaşım babasının numarasını yıllardır aynı adla tutuyormuş, ara sıra açıp bakıyormuş. Bir başkası annesinin sesli mesajlarını silmemek için telefonunu değiştirmemiş. Numaraya bakmak bir şey değiştirmiyor, biliyoruz. Ama o isim orada durdukça bir kapı açık kalıyor gibi.

Bu numaraların bir gün başka birine verildiğini de biliyoruz. Bazen insanlar, kaybettikleri birinin numarasına mesaj yazar, dertlerini anlatır. Bir gün o numaradan cevap gelir: yeni sahibi. Bu hikâyeleri okuduğumda içim burkuluyor. Ben dedemin numarasını aramaya hiç cesaret edemedim. Çalarsa ne yapacağımı bilmiyorum.

Yanlış kayıtların hikâyesi

Rehberde bir de yanlış kaydedilmiş adlar var ve onlar en sevdiklerim. Annem yıllardır benim rehberimde "Annem Ev" ve "Annem Cep" diye iki ayrı kişi. Ev telefonu çoktan kapandı ama kayıt duruyor. Bir arkadaşımı tanıştığımız gün yanlış duymuşum ve rehbere "Nihal" diye kaydetmişim, adı Nilay. On yıldır öyle duruyor, düzeltmedim. Telefonum her çaldığında ekranda Nihal yazıyor ve her seferinde gülüyorum.

Herkesin rehberinde böyle küçük şakalar var. Kimi babasını "Patron" diye kaydeder, kimi kardeşini bir emojiyle. Rehber resmî bir liste gibi görünse de aslında çok kişisel. Bir başkası benim rehberime baksa hiçbir şey anlamaz. Ben baktığımda ise her ad bana bir yüz, bir ses, bir an getiriyor.

Rehberi temizlemenin zorluğu

Bir saat boyunca liste üzerinde oturdum ve sonunda on iki kişiyi sildim. Bunların hepsi ya iki kez kaydedilmiş ya da tanımadığım reklam numaralarıydı. Gerisine dokunamadım. Her ismin arkasında küçük bir hikâye, bir dönem, bir yer vardı.

Rehber aslında bir günlük gibi. Yazmadığımız ama tuttuğumuz bir günlük. Kimlerle, nerede, hangi dönemde yolumuzun kesiştiğini gösteren bir liste. Taşındığım evleri, çalıştığım işleri, gittiğim kursları, kaybettiğim insanları içinde taşıyor.

Belki de rehberi temizleyememem, insanları kolay bırakamadığım içindir. Bir numarayı silmek, o insanla bağın resmen koptuğunu kabul etmek gibi geliyor. Hiç aramasam bile, aranabilir olduğunu bilmek bana iyi geliyor. Rehber, belki de kimseyi tam olarak kaybetmediğimiz tek yer.

Hafıza sorununu sonunda başka yoldan çözdüm, eski videoları sildim. Rehber olduğu gibi kaldı. Dokuz yüz küsur isim, her yeni telefonla birlikte bir sonrakine taşınacak. Belki bir gün Selin 2'nin kim olduğunu hatırlarım. Belki hiç hatırlamam. İsmi orada durmaya devam edecek.