Dünya, Güneş Sistemi’nde Güneş’e en yakın üçüncü gezegendir ve şu ana kadar yaşam ile sıvı su barındırdığı kesin olarak kanıtlanmış tek gök cismidir. Yaklaşık 4,55 milyar yıl önce oluştuğu radyo‑metrik tarihleme ve diğer bulgularla belirlenmiştir.
Gezegenin kütle çekimi, Güneş ve tek doğal uydusu Ay ile sürekli bir etkileşim içindedir; bu etkileşim aynı zamanda gelgitleri tetikler ve Dünya’nın dönüş hızını yavaşlatır. Dünya, Güneş etrafında bir yıl süren 365,256 güneş günü (yıldız yılı) boyunca hareket ederken, kendi ekseni etrafında ise bu sürede 366,265 kez döner.
Eksen eğikliği, yörünge düzlemine göre bir açı oluşturur ve mevsimlerin ortaya çıkmasına yol açar. Ay ile olan kütleçekimsel bağ, eksenin yönelimini stabilize eder. Katı ve kaya ağırlıklı yapısı sayesinde, Dünya, içinde bulunduğu kayalar grubunun hem kütle hem de hacim açısından en büyük üyesi olmasının yanı sıra Güneş Sistemi’nin en yoğun gezegeni konumundadır.
Dünya’nın dış kabuğu, yani litosfer, uzun yıllardır hareket hâlinde olan sert tektonik levhalardan oluşur. Yüzeyin yaklaşık %29’u kıtalar ve adalar şeklinde kara, geri kalan %71’i ise okyanuslar, göller, akarsular ve diğer tatlı su kaynaklarından meydana gelen hidrosferi oluşturur. Günümüzde kutup bölgelerinin büyük bir kısmı buzla kaplıdır.
İç yapısı ise merkezde katı demir‑nikel çekirdek, çevresinde manyetik alanı sağlayan sıvı dış çekirdek ve tektonik levhaların hareketine neden olan mantodan oluşur.
Yaşam, Dünya’nın tarihinin ilk birkaç milyar yılında okyanuslarda ortaya çıkmış ve atmosferdeki oksijen artışıyla birlikte oksijenli solunum yapan organizmaların evrimleşmesine yol açmıştır. Jeolojik kanıtlara göre yaşam, yaklaşık 4,1 milyar yıl önce başlamıştır. O zamandan beri gezegenin Güneş’e olan konumu, jeofiziksel özellikleri ve tarihsel süreçleri, canlıların çeşitlenmesini ve evrimini şekillendirmiştir; bu süreçte kitlesel yok oluşlar da yaşanmış, türlerin %99,9’u kadar bir kısmı yok olmuştur.
Günümüzde var olan türlerin sayısı hâlâ netleşmemişken, 8 milyardan fazla insanın yaşamı, gezegenin biyosferi ve doğal kaynaklarına sıkı sıkıya bağlıdır. Siyasi açıdan ise dünyada 200’ün üzerinde bağımsız devlet bulunmaktadır.
“Dünya” kelimesi, Arapça’da yeryüzü anlamına gelen ve dnw kökünden türeyen dunyāʾ (دُنْياء) sözcüğünden gelmektedir; bu sözcük, “daha aşağıda veya beride olan” anlamındaki adnā (أدنَى) kelimesinin fuʿlā vezniyle dişil bir sıfatıdır ve “öte taraf” kavramıyla bir karşıtlık içerir.
Türkçeye en eski kayıtlardan biri, 11. yüzyıla tarihlenen Kutadgu Bilig metninde görülür. Eski Türkçe’de “yer, yeryüzü, dünya, zemin” anlamına gelen yér kelimesi de aynı kökene dayanır ve bu sözcüğün ilk kullanımı, 8. yüzyıla ait Orhun Yazıtları’nda yer alır.
