Düzce, adını taşıyan ilimizin merkezini oluşturan şehir olarak Karadeniz’in doğu kıyısında yer alır.
Antik dönem kaynaklarına göre bölge, MÖ 1200‑700 yılları arasında Trakyalı kabilelerin yaşadığı bir alan olarak tanımlanır. Pers Kralı Darius, MÖ 6. yüzyılda burada üçüncü satraplığı kurmuş; daha sonra Büyük İskender’in fetihleriyle bölge imparatorluğunun bir parçası hâline gelmiştir.
İskender’in ölümünden sonra topraklar generaller arasında bölünmüş ve Düzce toprakları Bitinya Krallığı’nın sınırlarına dahil olmuştur. Bitinya, günümüz Kocaeli Yarımadası’nı kapsayan, kuzeyde Karadeniz, doğuda Filyos Nehri ve batı‑güneybatıda antik Frigya ile çevrili bir bölgeydi.
Bu alanda, Kadıköy (Khalkedon), İzmit (Nikomedia), Başiskele (Astakos) gibi pek çok antik şehir bulunur; Düzce sınırları içinde ise Prusias ad Hypium ve Diospolis adlı yerleşimler, Helenistik ve Roma dönemlerine ait kalıntılar barındırır.
Akçakoca’nın antik adı Dia‑Diospolis, MÖ 1. binyılda Karadeniz sahilinde kurulan bir koloni şehri olarak bilinir. "Bir Kıyı Kenti Akçakoca" adlı eserde, bu bölgenin Roma döneminde tam olarak ne zaman kurulduğunun net olmadığı, ancak 13. yüzyılda Haçlıların İstanbul’u işgal etmesi ve Latin İmparatorluğu’nun kurulmasıyla Düzce ve havalisi üzerinde Latin hâkimiyetinin olduğu, ardından 1323’e kadar Bizans kontrolüne geri döndüğü, bu süreçte Cenevizlilerin de bölgeye nüfuz ettiği belirtilir.
Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde Düzce’nin çarşısında kiremitli bir mescid, birçok dükkan ve deniz kenarında kereste dolu yetmiş mahzenin olduğu, ayrıca Cenevizlilere ait üç hamam ve bir hisarın bulunduğu anlatılır. Prusias ad Hypium ise MÖ 1. binyılda Hypios Nehri kıyısında bir tepe üzerine kurulmuş, daha sonraki dönemlerde Kieros adıyla anılmıştır; antik yazar Memnon’a göre Bithynia Kralı I. Prusias (MÖ 237‑192) bu kenti ele geçirerek adını buraya vermiştir.
