Beç ekmeği, Osmanlı saray mutfağının 17. yüzyıldan beri bilinen özel ekmeklerinden biridir. "Beç" sözcüğü eski Türkçede Viyana anlamına gelir; bu ekmek de Viyana usulü pişirilen, francalaya benzeyen yumuşak dokulu bir somundur.
Sıradan ekmekten farkı süt ve tereyağı içermesidir. Bu ikisi hamura hem yumuşaklık hem de hafif tatlımsı bir aroma verir; ekmeğin içi pamuk gibi olur, kabuğu ise ince ve parlak kalır.
En önemli püf noktası mayalanma süresine sabretmektir. Hamur iki kez, toplam yaklaşık iki buçuk saat dinlendirilmelidir. Aceleye getirilen hamur fırında yeterince kabarmaz ve ekmek ağır olur. Üzerine sürülen yumurta sarısı-süt karışımı ise o karakteristik parlak kabuğu verir.
