Albert von Le Coq, Orta Asya'daki İpek Yolu kazılarıyla tanınan Alman arkeolog ve kaşiftir. Doğu Türkistan'a düzenlenen Alman Turfan seferlerinin önde gelen isimlerinden biri olarak Budist ve Maniheist sanatın pek çok örneğini Berlin'e taşıdı.
8 Eylül 1860'ta Berlin'de, Huguenot kökenli bir ailede doğdu. Babası Orta ve Doğu Avrupa'da bira fabrikaları ve şarap mahzenleri işleten varlıklı bir girişimciydi; ailenin bira işletmesi bugün Estonya'nın Tartu kentinde A. Le Coq adıyla sürmektedir. Gençliğinde Londra'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde ticaret eğitimi gördü, Louisville'de tıp diploması aldı.
Aile işini devraldıktan sonra 1900'de işletmeyi sattı ve kırk yaşında Berlin Etnoloji Müzesi'nde (Museum für Völkerkunde) gönüllü olarak çalışmaya başladı. Bu dönemde Arapça, Türkçe ve Farsça öğrendi, ardından müzenin Hint bölümünde Albert Grünwedel'in asistanı oldu.
Turfan seferleri
Grünwedel'in hastalanması üzerine 1904-1905'teki ikinci Turfan seferinin başına geçti. Karahoca'daki çalışmaların ardından Bezeklik'teki Bin Buda Mağaraları'na yöneldi ve buradaki duvar resimlerinin önemli bir bölümünü sökerek Berlin'e gönderdi. 1906-1907'deki üçüncü sefere katıldı, 1913-1914'teki dördüncü seferi ise yine kendisi yönetti.
Seferler sırasında Budist ve Maniheist mağara tapınaklarından duvar resimleri, heykeller ve çok sayıda el yazması toplandı. Le Coq, bu eserlerin yerinden alınmasını bölgedeki siyasi karışıklıklar karşısında onları koruma gerekçesiyle savundu; bu tutum bugün de tartışma konusudur.
Seferlerin anlatısı İngilizcede Buried Treasures of Chinese Turkestan (1928) adıyla yayımlandı. Orta Asya'nın Budist sanatını ele alan çok ciltlik Die buddhistische Spätantike in Mittelasien (1922-1933) ise en kapsamlı eseridir. 1923-1925 yılları arasında müzenin Hint bölümünü yönetti.
21 Nisan 1930'da Berlin'de öldü. Getirdiği büyük duvar resimlerinin bir kısmı İkinci Dünya Savaşı sırasında, 1944'te müzenin bombalanmasıyla yok oldu; daha küçük eserlerle el yazmalarının önemli bölümü ise korunarak günümüze ulaştı.
