Limpopo Nehri

Güney Afrika'nın kalbinden doğan ve doğuya doğru kıvrılarak Hint Okyanusu'na ulaşan Limpopo Nehri, yaklaşık 1.750 kilometre uzunluğuyla bölgenin en dikkat çekici su yollarından biridir. 415.000 kilometrekarelik geniş bir alana yayılan bu nehir, Afrika'da Hint Okyanusu'na dökülen nehirler arasında Zambezi'den sonra ikinci en büyük akarsu olma özelliğini taşır. Ağız kısmındaki yıllık ortalama debisi ise 170 metreküp/saniye civarındadır.

Adı Venda dilinde Vhembe olarak da bilinen Limpopo, coğrafi olarak ilginç bir yol izler. Önce kuzeye, ardından kuzeydoğuya doğru bir yay çizerek ilerler ve nihayet doğuya dönüp güneydoğu yönünde okyanusa kavuşur. Bu güzergahı boyunca, yaklaşık 640 kilometrelik bir mesafede Güney Afrika ile Botsvana ve Zimbabve arasında doğal bir sınır oluşturur. Nehrin beslenme kaynakları arasında Marico ve Crocodile nehirleri gibi önemli akarsular bulunur. Güney Afrika'nın yüksek platolarından inerken yer yer coşkun akan bölümleriyle de dikkat çeker.

Kalahari Çölü'nün kenarlarından doğup kuzeydoğuya akan Notwane Nehri, Limpopo'nun en önemli kollarından biridir. Ayrıca, yıllık ortalama 1.233 milyon metreküp su katkısıyla Olifants Nehri de nehrin can damarlarından birini oluşturur. Shashe, Mzingwane, Mwenezi ve Levubu gibi diğer önemli kollar da bu büyük akarsu sistemine dahil olur. Nehrin güzergahı, Güney Afrika'nın kuzeydoğusundaki ünlü Kruger Ulusal Parkı'nın sınırlarına kadar uzanır.

Nehir, Mozambik'teki Xai-Xai liman kentinin yakınlarında okyanusa dökülür. Olifants kolu üzerinden okyanusa doğru seyir mümkün olsa da, özellikle kurak dönemlerde sığlıklar nedeniyle büyük gemilerin geçişi zorlaşır. Tarihine bakıldığında, 1498'de Vasco da Gama'nın keşif ekibinin nehir ağzına ulaşmasıyla Avrupalılar tarafından fark edildiği düşünülür. Ancak bölgede çok daha eski yerleşim izleri de bulunmaktadır. Hatta Makapans Vadisi'nde 3,5 milyon yıllık insanlık öncesi kalıntılar bulunmuştur. Bu etkileyici nehir, Rudyard Kipling'in "Filin Çocuğu" öyküsünde "muazzam gri-yeşil Limpopo Nehri" olarak anılır. İlginç bir not olarak, 1950'de bir boğa köpekbalığının tatlı su toleransı sayesinde Limpopo Nehri'nin iç kısımlarında yakalanması, bu nehrin biyolojik çeşitliliği hakkında da ipuçları vermektedir.