Ay, ışığını kendi başına üretmez; Güneş'ten gelen ışığı yansıttığı için gökyüzünde gördüğümüz parlaklık, Ay’ın Dünya ve Güneş’e göre aldığı konuma bağlı olarak değişir. Bu değişim, Ay’ın aydınlık kısmının toplam görünen yüzeye oranını tanımlayan “Ay’ın evreleri” ya da “Ay’ın fazları” olarak adlandırılır.
Ay’ın yüzeyi Güneş ışığını farklı oranlarda yansıttıkça, gözlemciler ona hilal, yarımay, dolunay gibi çeşitli şekillerde bakarlar. Bu görünümler, Ay’ın evreleri (safhaları) olarak bilinir. Ay tamamen aydınlık bir daire gibi göründüğünde dolunay evresi yaşanır; bu durumda Ay’ın Dünya’ya bakan yüzü Güneş’in ters tarafına döner.
Ay, Güneş ile Dünya arasına tam olarak girdiğinde ise aydınlık yüzü tamamen gizlenir ve yeni ay adı verilen bir evre ortaya çıkar. Bu durumdan yaklaşık iki hafta sonra ay tekrar büyüyerek dolunaya ulaşır. Yeni aydan itibaren 29,5 gün sonra Ay yine Güneş’in karşı konumuna geçer ve bir kez daha yeni ay olarak görünür.
