Aşure, Muharrem ayında yapılan ve komşulara dağıtılan geleneksel tatlıdır. Adını Arapça aşura (onuncu) sözcüğünden alır. Nuh'un gemisinde kalan son malzemelerden yapıldığı anlatısıyla bilinir; paylaşma geleneği yemeğin kendisi kadar önemlidir.
Onlarca malzeme içerse de tekniği tek bir prensibe dayanır: her malzeme kendi kıvamına gelene kadar ayrı hazırlanır, sonra birleştirilir. Birlikte haşlanan baklagiller aynı sürede pişmez; biri dağılırken diğeri sert kalır.
Şekerin sona bırakılması kritik bir ayrıntıdır — şeker taneleri sıkılaştırır ve erken eklenirse buğday, nohut ve fasulye asla yumuşamaz. Aşure ayrıca soğudukça koyulaşır; tencerede ideal görünen kıvam kaselerde katı bir tatlıya döner, bu yüzden akışkan bırakılır.
