Sütlaç, Türk mutfağının en klasik sütlü tatlısıdır. Osmanlı mutfağından günümüze neredeyse değişmeden ulaşmış, hem ev sofralarının hem muhallebicilerin vazgeçilmezidir.
İki teknik detay sonucu belirler. Birincisi, şekerin sona bırakılması: şeker pirincin yumuşamasını engeller, baştan eklenirse taneler sert kalır. İkincisi, nişastanın soğuk sütte çözülüp ince şerit halinde eklenmesi — doğrudan sıcak süte atılan nişasta anında topaklanır ve düzelmez.
Fırın sütlacının o karakteristik benekli üst yüzeyi için benmari usulü gerekir. Kaselerin sıcak su dolu tepside pişmesi, sütlacın altının kaynayıp kesilmesini önlerken üst ızgara yüzeyi kızartır. Doğrudan fırına konan kaselerde alt kısım pişer, üst yüzey ise istenen rengi almadan tatlı kurur.